Z dzieckiem po prośbie
5 lipca 2007
Nagabują w kawiarnianych ogródkach, podchodzą do samochodów stojących na światłach. Wywołują irytację, ale i współczucie. Zwłaszcza, gdy z ramienia zwisa na pół śpiące dziecko.
Odśnieżać muszą nawet schorowani seniorzy. Przepis, który powinien trafić do kosza
Tegoroczna zima daje się we znaki. Mróz utrzymuje się od tygodni, a opady śniegu powracają co kilka dni. To oznacza dodatkowy obowiązek dla właścicieli nieruchomości - muszą odśnieżać nie tylko swoje posesje, ale również przylegające do nich chodniki. Często pod groźbą kary do 1500 zł obowiązek ten spada na schorowanych seniorów. Lekarze alarmują, że odśnieżanie może prowadzić do zawałów serca. Pojawił się pomysł, by zmienić przepisy.
Zobaczył go Pierwszy Sekretarz i mówi, że tu nie wolno żebrać, niech idzie pod kościół. "Nie wypada - odpowiada żebrak. - Jestem par-tyjny". Dziś wypada. Nieszczęście gwarantuje godziwe zarobki, aktywność godną akwizytora. To w większości dobrze zorganizowana grupa zawodowa. I prze-mieszczająca się - nie tylko po mieście, lecz także i kraju.
Strażnicy odwracają wzrok
Straż miejska i policja reagują niechętnie, gdy wzywa się ich, by przepłoszyli natrętów nagabujących ludzi chcących spokojnie wypić sok w kawiarnianych ogródkach. Pozostają też mało aktywni w walce z "parkingowymi" i żebrzącymi na ruchliwych skrzyżowaniach. To dziwne, bo żebranie jest wykroczeniem, podobnie jak wchodzenie na jezdnię w miejscu niedozwolonym. "Zwykły" warszawiak za przebiegnięcie jezdni poza pasami dostaje mandat. Żebracy wałęsają się po drogach całymi godzinami, w miejscach znanych wszystkim, także stróżom prawa. Jednak są jakoś dla nich niewidzialni.Zawód jak inne
Fala żebractwa ponownie zalała Polskę w latach 90. Jak się dziś szacuje, żebraków jest około stu tysięcy. Co trzeci to obcokrajowiec. W kilku miastach Polski podjęto zdecydowane działania, by im pomóc. Pionierem w tej walce jest Poznań, gdzie od 1996 roku w Policealnej Szkole Pracowników Służb Społecznych na dużą skalę prowadzi się badania żebractwa. Wnioski? Żebractwo to zawód. Większość osób, którym proponowano pomoc, odmawiała jej przyjęcia. Podobnie było w Krakowie, gdzie opieka społeczna chciała pomóc 80 żebrakom. Okazane wsparcie zgodził się przyjąć tylko jeden rencista. Dziwne? Nie, skoro żebrak jest w stanie zarobić znacznie więcej niż minimum socjalne, to żaden program pomocy nie zmusi go do rezygnacji z intratnej profesji. To profesjonaliści. 60% żebrze dłużej niż dwa lata, a co dziesiąty - ponad siedem lat. Stolica przyciąga - tu zjeżdżają poszukiwacze jałmużny z całej Polski, ostatnio także z Europy Wschodniej. Wśród żebraków, jak wśród ulicznic, istnieje niepisane prawo rewiru. I oni też mają swoich opiekunów, którym oddają część "zarobków".Na chore dziecko
Klęczą, siedzą ze spuszczona głową, a obok śpi maleństwo. Albo pchają inwalidzki wózek wzdłuż ruchliwego skrzyżowania, zwykle mają kartkę z napisem "na ope-rację dziecka". Jeśli widzimy dziecko włączone w proceder żebractwa - reagujmy! Nie można wykorzystywać dzieci do żebractwa, to przemoc nad nimi. Na mrozie czy w upale są narażone na utratę zdrowia. Polskie prawo karne uznaje żebranie oraz wciąganie w to osób zależnych za wykroczenie z art. 104 kodeksu wykroczeń - "kto skłania do żebrania małoletniego lub osobę bezradną lub pozostającą w stosunku zależności od niego, lub oddaną pod jego opiekę, podlega karze aresztu, ograniczenia wolności lub grzywny". Może też mieć zastosowanie art. 106 tegoż kodeksu - "kto mając obowiązek opieki lub nadzoru nad małoletnim do lat siedmiu, dopuszcza do jego przebywania w okolicznościach niebezpiecznych dla zdrowia i życia podlega karze grzywny lub karze nagany". Dzwońmy po straż miejską albo policję. I nalegajmy, by służby mundurowe przyjechały na wskazane skrzyżowania i podjęły interwencję, nawet podała rodziców do sądu, np. za zmuszanie dzieci do pracy, wówczas grozi im kara do 1500 zł grzywny. W stosunku do cudzoziemców policja dysponuje ponadto drastycznym środkiem wydalenia z kraju.Jak wynika z przeprowadzonych badań, pewna grupa żebrzących (osoby kale-kie, chore umysłowo oraz dzieci) została nakłoniona do tego przez swoich bliskich krewnych. W Poznaniu rumuńskie żebraczki stworzyły nawet spółdzielnię, gdzie za drobną opłatą można było wypożyczyć dziecko. Czy tylko w Poznaniu? I czy tylko rumuńskie?
Agnieszka Kuncewicz
.


















































