W Falenicy zbudowano kanalizację w... lesie

Nie od dziś wiadomo, że wawerskie osiedla potrzebują kanalizacji jak kania dżdżu. Tymczasem wciąż tysiące budynków odprowadzają ścieki do tradycyjnych szamb. Tradycja rzecz piękna, lecz nie w przypadku rozwoju infrastruktury i to na terenie miasta stołecznego. Nowe boisko i stoły do ping-ponga już w przyszłym roku Na terenie Szkoły Podstawowej nr 218 przy ul. Kajki 80 już w przyszłym roku będzie można pograć w ping-ponga, koszykówkę, piłkę siatkową, piłkę ręczną, piłkę nożną a nawet w tenisa, bez obawy o kontuzję z powodu nierównej czy popękanej nawierzchni. Tym bardziej dziwne jest to, że przy okazji budowy podziemnej sieci w ciągu ulicy Margerytki kanalarze tak się rozpędzili, że pociągnęli blisko ćwierć kilometra kanału prosto w las. Między ulicami Techniczną a Przełęczy spomiędzy mchu i opadłego sosnowego igliwia wystają... okrągłe włazy kanalizacyjne. - To absurd i skandal zarazem! - denerwuje się Marek Wilczyński, były radny dzielnicy Wawer. - Nie mam słów na taką bezmyślność i indolencję urzędników. Sąsiednie ulice potrzebują kanalizacji. Kłodzka czy Walcownicza wciąż mają szamba! Kto ponosi za to odpowiedzialność? - grzmi były samorządowiec. Sąsiednie ulice potrzebują kanalizacji. Kłodzka czy Walcownicza wciąż mają szamba! Kto ponosi za to odpowiedzialność? - grzmi były samorządowiec.

Rzecznik wawerskiego urzędu Konrad Rajca uważa, że wszystko jest w porządku. - Kanalizacja była budowana przez Miejskie Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji na wniosek mieszkańców, zgodnie z koncepcją, na całej ulicy Margerytki, która jest biegnącą przez las drogą z okolicznymi budynkami, a nie duktem leśnym - informuje urzędnik.

Tak wyglądają dokumenty. A rzeczywistość? Przy leśnym odcinku ulicy Margerytki stoi jeden bieda-domek, a leśna droga to właśnie dukt. Ciekawe, czy na miejscu był ktoś z wawerskiego urzędu? - Kpina. Po prostu kpina - kręci głową Marek Wilczyński. - Tego nawet Bareja by nie wymyślił - załamuje ręce.

A kanalizacja w lesie wesolutko szumi sobie dalej. Prawie jak sosny na wietrze.

Przemysław Burkiewicz

.