Moja dzielnica płotami podzielona. "To zaszło za daleko"

"Mój dom murem podzielony / Podzielone murem schody / Po lewej stronie łazienka / Po prawej stronie kuchenka" - śpiewał prawie 30 lat temu Kazik Staszewski. Wówczas chodziło o podział Berlina, dziś - jeśli potraktować temat mniej poważnie - mógłby to być hymn deweloperów. Ogromna większość budowanych w ostatnich latach osiedli jest nie tylko ogrodzona, ale dodatkowo podzielona różnej maści płotami, płotkami i płoteczkami.

- Każdy kraj ma swoją specyfikę, np. Skandynawów interesują ogólnodostępne sauny, umieszczone na osiedlach, a Polaków ogrodzenia - mówił na konferencji Warsaw Days 2017 Marcin Bańka, analityk rynku Skanska Residential Development Poland, jako ilustrację pokazując plażę pogrodzoną parawanami. - Wydaje mi się, że polski pęd do grodzenia zaszedł już za daleko.

- Zamykanie osiedli to jedynie fikcja bezpieczeństwa, która zmienia okolicę w system więziennych spacerniaków! - pisali we wrześniu aktywiści żoliborskiego oddziału Miasto Jest Nasze. - Płot ogranicza dostępność przestrzeni, które powinny być publiczne, a to, przed czym próbujemy się odgrodzić, przenosi się parę metrów dalej.

Jak widać na mapie Urzędu m.st. Warszawy, poziom mistrzowski w grodzeniu osiągnęli deweloperzy i mieszkańcy na wschodniej Białołęce. Co jeszcze pozostało do ogrodzenia? Kanał Bródnowski? Głębocka? Czekamy na pomysły.

(dg)