Królewski festiwal potraw warszawskich

Pełnię dziedzictwa możemy docenić tylko wtedy, gdy poznajemy ją wielowymiarowo: krajobraz, ludzi, kulturę, obyczaje, a także sztukę kulinarną. Polska ma bardzo bogatą i wielokulturową tradycję. Chłodnik litewski, karp po żydowsku, ruskie pierogi, czy strudel, na stałe wpisały się w nasz pejzaż kulinarny ukazując nam rozpiętość naszej spuścizny. Nie brak też lokalnych, regionalnych przysmaków: kwaśnice, juchy, galasy, pyry z gzikiem, wereszczaki... Długo można by wymieniać.

Pośród głośnego zachwalania rodzimych oscypków, sękaczy, kiełbas i wszelkiej maści trunków rozejrzeliśmy się wokół i zadaliśmy sobie pytanie: - A czymże to może pochwalić się Warszawa? Jaki to smakołyk może nam przypomnieć atmosferę obiadów czwartkowych u króla Stasia, klimat warszawskich restauracji, w których bywał słynny gargantua Franc Fiszer, czy nawet Walery Wątróbka ze swoją Gienią? Co było wyróżnikiem kulinarnym stolicy na miarę krakowskiego obwarzanka i poznańskich pyr?

Wszystkie stolice świata mają problem ze wskazaniem charakterystycznej kuchni, w nich bowiem skupiają się jak w soczewce zarówno specjalności regionalne, jak i światowe nowinki.

Szczęśliwie my długo nie szukaliśmy! Odpowiedź przyszła natychmiast - są to flaki! Otóż to! Flaki zaliczane przez jednych do najobrzydliwszych potraw świata, równocześnie budzące zachwyt wielu smakoszy. Są jedną z pierwszych potraw sprzedawanych z kotła na ulicy, a co najważniejsze doczekały się wersji "po warszawsku". Kochani! Jeśli zakrzykniecie: - A gdzie barszcz z rurą, schab, pyzy?! - to tu Was mamy!

Zapraszamy 10 października do wspólnej zabawy i udziału w
I Królewskim Festiwalu Potraw Warszawskich

Wskrześmy wspólnie tę, jakże ważną cząstkę naszego dziedzictwa.
Odbudowaliśmy wszak Starówkę, Kolumnę Zygmunta
i tylko norblinowskiej kobiety sprzedającej pod nią flaki brak...

Maciej Kuroń         Kuba Strzyczkowski         Ryszard Makowski