Janosikowe zgodne z Konstytucją

Janosikowe to rodzaj haraczu, jaki bogata Warszawa płaci na rzecz gmin słabo rozwiniętych. Problem w tym, że te słabo rozwinięte gminy mają znacznie łatwiejszy start do funduszy unijnych, bo miejscowości położone poza wielkimi miastami dostają więcej i łatwiej. Rocznie Warszawa z budżetu traci około miliarda złotych - więcej, niż koszt budowy mostu Północnego. Pieniądze te, z mocy ustawy, przekazywane są na rozwój biedniejszych terenów, w których przychody na jednego mieszkańca są niższe.

Ustawę o "janosikowym" do TK zaskarżyła rada Warszawy, rada miasta Krakowa oraz Sejmik Województwa Mazowieckiego. Na posiedzeniu 31 stycznia Trybunał uznał, że sama ustawa nie jest niezgodna z Konstytucją RP, uznając, że akt prawny nie narusza zasady równości jednostek samorządu terytorialnego oraz zasady tzw. adekwatności, bo na skutek wprowadzenia "janosikowego" samorządy nie zostały pozbawione funduszy, uniemożliwiających funkcjonowanie. Jako niekonstytucyjny sędziowie uznali tylko art. 36 ust. 4 pkt 1 ustawy z 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego, w którym mowa jest o tym, że nienależne pieniądze z "janosikowego" w roku budżetowym podlegają zwrotowi do budżetu państwa i tworzą rezerwę przeznaczoną dla jednostek samorządu terytorialnego. Trybunał uznał, że ten punkt nie określa jednoznacznie, jakie kryteria ustalają wysokość opłat.

W tym roku Warszawa do budżetu państwa ma wpłacić blisko 800 mln złotych tytułem opłat wyrównujących szanse innych samorządów.

(wt)