Rudera dostała drugie życie. Modlińska 257 jak nowa

Odnowiony budynek jest ciekawym połączeniem: z zewnątrz secesyjnej zabudowy a wewnątrz nowoczesnego wyposażenia w niezbędny sprzęt oraz meble. Efekty prac są imponujące, wszyscy pamiętamy bowiem budynek, który przez lata wyłącznie straszył swoim wyglądem mieszkańców Białołęki. Teraz przeciwnie, przyciąga uwagę pięknym wyglądem i ciekawą historią. Modlińska 257 bez sali prób dla zespołów. Najciekawszy element wypadł z projektu Efekty rozpoczynającego się remontu kamienicy z 1913 roku będą inne, niż oczekiwali mieszkańcy zabierający głos w konsultacjach społecznych. Willi wreszcie dano drugie życie.

Z historią w tle

Budynki przy ul. Modlińskiej 257 powstały na początku XX wieku i już wtedy wyróżniały się elegancją oraz stylem charakterystycznym dla secesji. Pierwotnie willa pełniła funkcję domu jednorodzinnego, lecz w późniejszych latach jej przeznaczenie zmieniało się kilkakrotnie. W okresie międzywojennym budynek stał się schronieniem dla kobiet potrzebujących pomocy - najpierw jako placówka prowadzona przez Siostry Samarytanki, później przez Towarzystwo Ochrony Kobiet. W czasie II wojny światowej willa służyła jako magazyn broni dla Armii Krajowej oraz miejsce schronienia dla Żydów.

Po wojnie kamienica znów zmieniła fukcję na opiekuńczą - od Domu Specjalnego dla przewlekle chorych do kolejnej już zmiany na Dom Pomocy Społecznej. Mieściły się tu także biblioteka, przychodnia weterynaryjna i sklep motoryzacyjny. W 2009 roku obiekt wpisano do rejestru zabytków. Już wówczas willa wymagała ogromnego remontu.

Co się zmieniło przy Modlińskiej 257?

Dzięki pracom, które rozpoczęły się w 2022 roku, willa i oficyny przeszły gruntowną przebudowę. W budynku głównym powstała sala widowiskowa na około 50 osób, pomieszczenia przerobiono na pracownie artystyczne, sale muzyczne i taneczne, a także przestrzenie biurowe i socjalne. Odtworzone zostały zdobienia elewacji, ozdoby dachowe w formie kul, okna oraz stojące obok nich wazy i stalowe koszyki na kwiaty przy oknach. Renowacji poddano część historycznej stolarki drzwiowej - w tym drzwi wejściowe do budynku głównego, zabytkowe drewniane schody, balustrady oraz oryginalne secesyjne posadzki. Odbudowano dwa piece kaflowe. W budynkach przykrytych nową blachą wymienione zostały wszystkie instalacje. Ponadto budynek główny jest teraz wyposażony w windę, dzięki czemu spełnia współczesne standardy dostępności.

REKLAMA

Co zmieniły prace konserwatorskie?

Ważnym elementem prac była konserwacja polichromii na ścianach i sufitach. Najcenniejsze z nich, przed przystąpieniem do prac budowlanych, zostały transferowane (zdemontowane we fragmentach wraz z tynkiem) i trafiły do specjalistycznej pracowni, gdzie poddano je renowacji, by następnie wróciły odnowione na swoje miejsce.

Kilka ocalałych fragmentów polichromii w formie "świadków" na ścianie klatki schodowej (mazerowana lamperia - namalowane usłojenie drewna) i w pomieszczeniach na pierwszym piętrze (roślinne fryzy) zostały poddane konserwacji. Pozostałą część polichromii wiernie zrekonstruowano. Prace konserwatorskie objęły łącznie około 300 m2 powierzchni ścian i sufitów.

Teren otaczający budynki został obsadzony zielenią i ogrodzony ozdobnym płotkiem, wykonanym w oparciu o dokumentację archiwalną. Postawiono również bramę od strony ul. Modlińskiej, zrekonstruowaną na podstawie zachowanych oryginalnych fragmentów, które wkomponowano w nową bramę.

Prace prowadzone były pod nadzorem stołecznego konserwatora zabytków. Ich koszt wyniósł ok. 10,9 mln zł.

JR