Twarze Bielan: policjanci, którzy uratowali samobójców

Kamila Kapłoniak i Krzysztof Jaskulski ocalili niedoszłego samobójcę, który chciał skoczyć z mostu Skłodowskiej-Curie.

- Stał już za barierkami, próbowaliśmy delikatnie podejść do niego. On jednak puścił balustradę, a my dosłownie złapaliśmy go w locie. Zmiany dla rowerzystów na Reymonta, Lindego, Conrada i Sokratesa Wybudowany został brakujący odcinek drogi dla rowerów wzdłuż ulicy Zgrupowania AK Kampinos, przy zajezdni Żoliborz. Dzięki temu rowerzyści z Bielan mają ciągłość drogi dla rowerów, która zaczyna się przy skrzyżowaniu ulic Encyklopedycznej z Pasymską oraz prowadzi pod samą stację metra Młociny. Dzięki budżetowi obywatelskiemu w przyszłym roku także inne drogi rowerowe zyskają lepszą przejezdność. Siłą rozpędu mógł nas pociągnąć za sobą i nie wiadomo, jakby się to skończyło. To był jednak moment, nie wahaliśmy się ani chwili, bo to nasz obowiązek. Musimy ratować ludzi - podkreślają zgodnie policjanci.

Z kolei sierż. Krzysztof Śpiewankiewicz ocalił człowieka, który chciał skoczyć z szóstego piętra. Dla niego samego skończyło się to dość boleśnie - stłuczeniem klatki piersiowej.

Takich interwencji było wiele. Policjanci zgodnie przyznają, że dziwią się, z czego wynika takie nagłe zainteresowanie nimi.

- To była interwencja jedna z wielu, po której normalnie wróciliśmy do pracy i domu, ciesząc się tylko, że ten człowiek żyje - stwierdza Kamila Kapłoniak.

- Takich interwencji przez kilkanaście lat mojej pracy miałem "naście" lub nawet kilkadziesiąt. Moi koledzy mieli tak samo - dodaje Krzysztof Jaskulski.

On sam nie pracuje już na Bielanach, ale patrolował dzielnicę przez 13 lat. Ważne dla niego było poznanie rejonu i ludzi tu mieszkających.

- Po tylu latach, jadąc pod znajomy adres, wiedziałem mniej więcej, co mnie czeka i jak postępować. Z jednej strony to może niezbyt dobrze pracować i mieszkać w jednej dzielnicy, bo tych ludzi, których się zatrzymywało, spotyka się później na ulicy czy w tramwaju. Nigdy jednak nie zdarzyło się, żeby byli wobec mnie agresywni - mówi policjant. Oczywiście, najczęściej jadąc gdzieś na interwencję, nie wiemy, co nas czeka na miejscu i musimy być gotowi na wszystko - dodaje sierżant Jaskulski.

Kultura zamiast agresji

Z kolei sierż. Krzysztof Śpiewankiewicz pracuje tu od 2008 roku. Mieszka pięć minut drogi od komendy.

- Z jednej strony to może niezbyt dobrze pracować i mieszkać w jednej dzielnicy, bo tych ludzi, których się zatrzymywało, spotyka się później na ulicy czy w tramwaju. Nigdy jednak nie zdarzyło się, żeby byli wobec mnie agresywni. Raczej starają się być grzeczni i nawet mówią mi "dzień dobry" i "do widzenia". Być może wynika to z tego, że często byli zatrzymywani pod wpływem alkoholu i po wytrzeźwieniu wrócił im rozsądek - wyjaśnia sierżant.

Zielono, ale nie kolorowo

Dla Kamili Kapłoniak jest to pierwsza policyjna placówka. Mogła sobie wybrać jednostkę, w której będzie pracowała. Przyjechała na Bielany, porozmawiała z naczelnikiem, rozejrzała się po pięknej, zielonej okolicy i spodobało jej się. Nie przeszkadza jej nawet to, że dojeżdża godzinę do pracy. Policjanci podkreślają, że lubią pracować na Bielanach ze względu na to, że dzielnica jest bardzo zielona, ale dodają, że życie policjanta nie jest takie kolorowe. Podkreślają też, że podczas interwencji ważny jest zgrany patrol, który rozumie się bez słów oraz rozmowa z osobami, wobec których zachodzi potrzeba interwencji.

AK

.