Nowe wiaty są jak piekarniki

Na zewnątrz temperatury tropikalne. Żar leje się z nieba, ludzie z upału mdleją na ulicach. Dodatkowy skwar powoduje brak choćby małego powiewu wiatru. Tramwaj do Wilanowa przewiózł już 20 milionów pasażerów Minął rok od uruchomienia trasy tramwajowej do Wilanowa. Od października 2024 roku z nowych linii skorzystało już ponad 20 milionów pasażerów. To jedna z największych inwestycji komunikacyjnych stolicy ostatnich lat - obejmująca nie tylko tory, ale też nowe drogi, chodniki i zajezdnię na Annopolu. Czekanie w takiej temperaturze na autobus, zwłaszcza dla osoby starszej, może okazać się katastrofą. - Nowe wiaty są przezroczyste. Siedząc pod wiatą mam wrażenie, że się ugotuję. Ani jedna ściana nie jest zasłonięta, by rzucić choć namiastkę cienia. Dach też jest przezroczysty. Choć przed chwilą kupiłam w kiosku butelkę lodowatej wody, już jest tak ciepła jakbym miała zalać herbatę - denerwuje się pani Jolanta z Woli, która czeka na 190. Wtóruje jej pani Elwira z Wawrzyszewa. - Skaranie boskie. Wszyscy czepiają się tych starych, blaszanych wiat z czasów Gierka, ale one miały dach z blachy i rzucały cień. Urzędnicy jednak uważają, że wszystko, co stare jest "be" i trzeba zastąpić nowym "cacy". A tamte stare wiaty były bardzo funkcjonalne i przydatne - dodaje pani Elwira.

Pani Marianna z Wrzeciona żartuje, że nowe wiaty z powodzeniem spełniłyby rolę inspektów. - A postawić tam donice z egzotycznymi kwiatami. Albo naszymi, swojskimi ogórkami. Wtedy z wiat będzie jakiś pożytek - śmieje się emerytka.

Urzędnicy Zarządu Transportu Miejskiego nie mają sobie nic do zarzucenia. - Projekt wiaty został wybrany w 2006 r. przez komisję konkursową powołaną przez miasto. Został wybrany najlepszy projekt spośród wszystkich zgłoszonych do konkursu. Dachy wiat są wykonane z materiału, który w znacznym stopniu izoluje od wysokiej temperatury. Właśnie po to, żeby pod wiatą było chłodniej - odpowiada Igor Krajnow, rzecznik ZTM. - Co za głupoty wygaduje ten młody człowiek! Zapraszam go pod wiatę na skrzyżowaniu Kasprowicza i Sokratesa. Najłatwiej jest opowiadać banialuki, kiedy jeździ się piękną limuzyną i siedzi osiem godzin w klimatyzowanym urzędzie - załamuje się starsza pani.

(PB)