Mistrzostwo baroku w Warszawie. Kościół na Czerniakowie nie zmienił się od czterech wieków

Choć mało kto o tym pamięta, czerniakowska świątynia wzniesiona w latach 1686-1693 jest jednym z najwspanialszych dzieł architektury barokowej w Polsce. Została ufundowana przez Stanisława Herakliusza Lubomirskiego, który sprowadził do Polski niderlandzkiego architekta Tielmana van Gamerena (Tylmana z Gameren), autora koncepcji architektonicznej i wystroju wnętrza kościoła.

Barokowa perełka

- Kościół o klasycyzującej zewnętrznej formie architektonicznej zaskakuje bogactwem wnętrza i maestrią dekoracji - pisze biuro stołecznego konserwatora zabytków. Popularne muzeum czy osiedlowy park? Kreatywne statystyki Królikarni Według raportu warszawskiego ratusza Królikarnia to popularniejszy cel turystyczny od Polin czy Muzeum Narodowego. Okazuje się, że pracownicy muzeum stosują niezwykle oryginalną metodę liczenia odwiedzających. - Sprawia monumentalne wrażenie pomimo niewielkich rozmiarów. Tylman z Gameren zaprojektował ołtarze, dekoracyjną kratę, a nawet ławki, które są mniejsze niż zwykle, tak by pasowały do niewielkiej skali kościoła. Wnętrze zachowało się w formie niezmienionej od końca XVII wieku. Genialny zamysł architekta zaburza jedynie zbyt duża ambona dodana w XIX wieku.

W ubiegłym roku w kościele św. Bonifacego zakończono konserwację ołtarza głównego. W tym roku przystąpiono do prac przy jednym z dwóch ołtarzy bocznych, ozdobionym "Opłakiwaniem Chrystusa" z warsztatu flamandzkiego malarza Petera Coecke'a van Aelsta i rzeźbionymi w drewnie aniołkami. Realizację ołtarza bocznego powierzono wybitnemu gdańskiemu rzeźbiarzowi Andreasowi Schluterowi. Zmienił on nieco ostateczną formę ołtarza, o czym wiemy dzięki zachowanym rysunkom projektowym Tielmana van Gamerena.

Remont zabytkowego kościoła

- Na wstępnym etapie prac konserwatorskich ustalono, że złotem płatowym złocona jest jedynie sztukatorska rama ołtarza - pisze konserwator zabytków. - Pozostałe elementy rzeźbiarskie zostały pomalowane szlagmetalem [imitacją złota - przyp. red.] lub przemalowane w czasie ostatnich konserwacji przeprowadzonych w latach 50. i 60. XX wieku. Obecnie konserwatorzy odsłonią spod wtórnych nawarstwień pierwotną warstwę rzeźbiarską oraz uzupełnią ubytki drewna i sztukaterii. Dzięki zastosowaniu technologii i materiałów, takich samych jakimi dysponowali twórcy ołtarza, przywrócona zostanie uroda tego cennego zabytku.

Na prace konserwatorskie przy ołtarzu z tryptykiem "Opłakiwanie Chrystusa" w kościele św. Bonifacego przeznaczono 198 tys. zł z budżetu warszawskiego samorządu.

(dg)