Pomysł na Rynek w Legionowie

Woonerf - to niderlandzkie słowo, oznaczające mniej więcej "miejsce do życia", zrobiło w ubiegłym roku ogromną karierę w Łodzi i powoli zdobywa popularność także w innych polskich miastach. Woonerfy to bardzo popularne w Holandii strefy, będące połączeniem deptaków z parkingami, skwerami i placami do organizacji imprez plenerowych. Gdzie Holendrzy i łodzianie urządziliby pierwszy woonerf w Legionowie i jak by on wyglądał?

Po północno-zachodniej stronie legionowskiego rynku biegnie 100-metrowa uliczka, oznaczona po prostu tabliczkami z nazwą "Rynek". Leśny słodziak podbił internet. Mały lis zasnął przed kamerą Leśna fotopułapka Nadleśnictwa Pułtusk uchwyciła kolejne wyjątkowe sceny. Tym razem kamera zarejestrowała rodzinę lisów, która zamieszkała w norze wykopanej w piaskowej skarpie. Mały lis najpierw pozował do kamery, a chwilę później postanowił urządzić sobie drzemkę tuż przed obiektywem. Znajdują się przy niej piętrowe domy, których partery zajmują sklepy i przyjemne lokale, w których można spędzić sporo czasu i wydać sporo pieniędzy. Jest tam dużo zieleni, więc wizja piwa w ogródku przed pubem staje się całkiem kusząca. Niestety czar pryska, gdy orientujemy się, że uliczka służy głównie po to, by przejechać między Batorego a Sienkiewicza albo zaparkować samochód. Przed II wojną światową rynek był popularnym miejscem spotkań i załatwiania interesów, pełnym sklepów i lokali usługowych, i niemal wolnym od samochodów. O tym, że nie jest to miejsce przyjazne pieszym (i siedzącym, jeśli nie liczyć siedzących w autach) świadczy najlepiej chodnik: wąski i zrobiony z tandetnej kostki bauma.

Gdyby przebudować uliczkę przy rynku na woonerf, znikłoby wszystko między rzędem domów a właściwym rynkiem-zieleńcem, z wyjątkiem drzew i krzewów. Następnie teren, poza miejscami na nowe drzewa, zostałby pokryty na całej szerokości eleganckim brukiem, na którym różnymi wzorami i kolorami kostki zostałyby zaznaczone miejsca parkingowe. Na całej długości woonerfu zostałyby rozstawione wygodne ławki, latarnie stylizowane na przedwojenne, stojaki na rowery i ogródki kawiarniane. Pozostałby przejazd dla samochodów pomiędzy Batorego a Sienkiewicza, ale wszystkie elementy byłyby ustawione tak, żeby wymusić powolną jazdę i uniemożliwić pokonanie uliczki w linii prostej. Efekt: powstaje przyjazna przestrzeń, miejsca parkingowe zostają, sama budowa ulicy wymusza spokojną jazdę. A jeśli chcemy zorganizować imprezę w plenerze albo strefę kibica, po prostu zamykamy na kilka godzin wjazd i mamy mnóstwo miejsca. Czyli wracamy do starych, dobrych czasów przedwojennych.

Przed II wojną światową rynek był popularnym miejscem spotkań i załatwiania interesów, pełnym sklepów i lokali usługowych, i niemal wolnym od samochodów. Dziś jedyną pamiątką tych czasów, którą przy ewentualnej przebudowie na woonerf z pewnością warto byłoby wyeksponować, jest piętrowa, porośnięta bluszczem kamieniczka z adresem Rynek 2, wybudowana w latach 20-tych. Zajmujący jej parter sklep z warzywami to rzadki przykład nieprzerwanej lokalnej tradycji - istniał już przed wojną.

Łódzkie woonerfy (cztery tylko w tym roku) powstają dzięki mieszkańcom, głosującym w budżecie obywatelskim. Czy mieszkańcy Legionowa także poparliby ten pomysł?

Dominik Gadomski

.