Nie ujarzmimy powodzi na Piastów Śląskich

Na hasło "Piastów Śląskich róg Popiołka i Żołnierzy Wyklętych po ulewie" mieszkańcy Bemowa prawdopodobnie widzą już oczyma duszy niechciane jezioro, przez które próbują przedostać się piesi, rowery, samochody i autobusy. Druga próba rozwiązania problemu przy użyciu budżetu partycypacyjnego była przeze mnie opisywana w artykule "Piastów Śląskich - trzy pieczenie na jednym ogniu", projekt Joanny Witaszek zakładał bowiem jednoczesne wykonanie odwodnienia, budowę azyli dla pieszych i wyznaczenie pasów rowerowych w miejscu drogi rowerowej o kiepskiej jakości, dzięki któremu chodnik zostałby poszerzony. Trzech pieczeni na jednym ogniu nie będzie. Rowery i hulajnogi na chodniku. Radny domaga się działań Agresja, wulgaryzmy oraz slalom rowerów i hulajnóg między pieszymi - tak wygląda codzienność nie tylko na Bemowie. Sytuacja budzi obawy mieszkańców, szczególnie osób starszych i rodzin z dziećmi. Ognia nie udało się nawet rozpalić.

Dlaczego? Wydawało się, że budżet partycypacyjny miał być narzędziem umożliwiającym mieszkańcom zgłaszanie swoich pomysłów, którym na dalszym etapie prac mieli pomagać specjaliści, za jakich uważają się nasi urzędnicy.

Zarząd Dróg Miejskich stwierdził, że przekształcenie Piastów Śląskich w ulicę o przekroju 2x1 z pasami rowerowymi wymaga przeprowadzenia analizy ruchu, a żeby przeprowadzić przebudowę odwodnienia, trzeba wystąpić do Miejskiego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji o warunki i wykonać projekt zgodnie z nimi. Projekt do budżetu partycypacyjnego został odrzucony także z powodu nieuwzględnienia kosztów likwidacji starej drogi rowerowej, poza tym wymaga on konsultacji z miejskim inżynierem ruchu... a tak właściwie to nie da się zrobić tego wszystkiego w ciągu jednego roku.

To tylko jeden z dziesiątek, jeśli nie setek przypadków, w których projekt infrastrukturalny jest negatywnie zweryfikowany a urzędnicy nie wykazują dobrej woli i zostawiają projektodawców, będących przecież w większości amatorami w takich sprawach, samych sobie. Jak bardzo skomplikowane było powiększenie kosztorysu o analizę ruchu, likwidację starej drogi (czyli w zasadzie zmycie farby z kostki bauma i zmianę znaków drogowych)? Czy konsultacje z inżynierem i wodociągowcami w dobie internetu naprawdę są czymś tak czasochłonnym? Wydawało się, że budżet partycypacyjny miał być narzędziem umożliwiającym mieszkańcom zgłaszanie swoich pomysłów, którym na dalszym etapie prac mieli pomagać specjaliści, za jakich uważają się nasi urzędnicy. Niestety ideologia "nie da się" wciąż jest na sztandarze ZDM. Oby zmiana dyrektora tej skostniałej miejskiej instytucji przyniosła oczekiwane rezultaty.

Dominik Gadomski

.