Na miejscu od lat: człowiek ze szkła

- Okolica stara, ale Pan jeszcze młody.

- Mam 23 lata. Jak na właściciela faktycznie jestem dosyć młody. Nowa strefa relaksu przy szkole na Bajkowej Szkoła Podstawowa nr 204 im. 19 Pułku Ułanów Wołyńskich w Radości może mówić o wyjątkowym szczęściu do projektów finansowanych z budżetu obywatelskiego. Prowadzę firmę od października 2010 roku, ale zakład działa od 1985.

- To rodzinny interes? Jak słyszymy, nie założył Pan firmy.

- Przejąłem zakład po wujku. Najpierw przez trzy lata byłem u niego pracownikiem, a od dwóch jestem szefem.

REKLAMA

- Dużo macie pracy?

- Pracy ciągle jest dużo. Zyski są przyzwoite, chociaż byłyby większe, gdybym był właścicielem terenu, który należy do spółdzielni handlowej. Jestem w ciągłych rozjazdach, bo ciągle trzeba komuś szybę zakładać. Większość to stali klienci.

REKLAMA

- Od zawsze szkolił się Pan na szklarza?

- Pochodzę ze wsi, zza Mińska Mazowieckiego. Pracowałem przy pokryciach dachowych, później przy posadzkach betonowych. Szklarz to moja trzecia praca.

- Jakiego rodzaju szyby robicie?

- Szyby zespolone, lustra, blaty. Generalnie robimy w szkle płaskim - wiaty szklane, drzwi, kabiny prysznicowe, lustra, ścianki działowe, szyby czwórki, stare okienka. Wszystko robię.

- Ale szyb samochodowych Pan nie wstawia?

- Matryce kosztują. Duże firmy tym się zajmują. Dla mnie to byłoby nieopłacalne.

- Jest czas na życie prywatne?

- Jestem stanu wolnego, ale dziewczynę mam.

Rozmawiał Maciej Weber

W Twojej okolicy funkcjonuje zakład lub firma, która na dobre wpisała się w krajobraz Wawra? Mieszkasz w dzielnicy od lat, wykonujesz odrobinę "niedzisiejszy", choć bardzo potrzebny zawód? Pisz: echo@gazetaecho.pl, dzwoń 22 614-58-28. Może i Ty jesteś już zakorzeniony w Wawrze....