Stand-up improwizowany

Pamiętacie czasy, kiedy największym autorytetem od spraw sercowych, seksu i ŻYCIA było "Bravo"? Kiedy pytania o miłość, przyjaźń, i fizjologię wysyłałyśmy na adres redakcji, a odpowiedzi drukowano obok zdjęć Justina Timberlake'a i Britney Spears? Zapraszamy na komediowy wehikuł czasu do początków lat 2000, kiedy internet działał na impulsy, a nasze problemy były tak samo wielkie jak dziś - tylko bardziej błyszczące od mejkapu z osiedlowej drogerii.

Przeżyjmy to jeszcze raz z najgorszymi i najśmieszniejszymi ekspertkami z ekipy "do Bigosu". Dziewczyny sięgną po archiwalne listy do "Bravo" i razem z publicznością spróbują znaleźć na nie odpowiedzi na nowo - improwizując, żartując i odgrywając sceny, które przywrócą tamtą atmosferę dorastania. To wieczór, podczas którego wspólnie sprawdzimy, czy porady sprzed 20 lat wciąż mają sens i jak inaczej poradziłybyśmy sobie z ówczesnymi dramatami.

Listy do Bravo - komediowy szoł, rozmowy z publicznością i nostalgiczny powrót do problemów, które tak naprawdę... wcale się nie zestarzały.

Wystąpią: Martyna Podwysocka, Gosia Różalska, Wiktoria Chachulska, Marta Górniak

Martyna Podwysocka
Porzuciła słabo płatna pracę w kancelarii na rzecz jeszcze mniej płatnej pracy stand-uperki. "Z uśmiechem jak ten klaun Paglacci, ale też ze smutkiem jak ten klaun Paglacci." Opowieść młodej kobiety w starym świecie, ale też starej kobiety w młodym ciele. W przypadku niejasności opisu patrz na kanał na YouTubie ("Ćwiara", "Roast Harcerstwa", "Roast Me odc. 3"

Gosia Różalska
Róża. Komiczka, Improwizatorka, fotografka. Od 2004 roku zajmuje się impro i podróżuje z nim po świecie. Zjeździła już 20 krajów występując, ucząc i reżyserując na międzynarodowych festiwalach, od USA po Australię. Przekuwa traumy w żarty. Ciekawska, kociej mordy dostanie. Właśnie się dowiedziała, że ma ADHD. Operuje chaosem. Prowadzi podcast Kreatura, o szeroko pojętej komedii. Jeśli człowiek ma w sobie dwa wilki, ona ma watahę.

Marta Górniak

Komiczka z Wrocławia i uparcie nazywa siebie standuperiną. Od lat opowiada o absurdach codzienności, samotnym życiu z głową pełną myśli i dzieciństwie, które dziś nadaje się już tylko na scenę. Grzebie w emocjach jak w torebce - nigdy nie wiadomo, co wyciągnie, ale zawsze na końcu jest żart. Jej styl to mieszanka subtelności, ironii i celnych ciosów (w samą siebie). Lubi Chopina, techno i klejnoty.

Wiktoria Chachulska

Twierdzi, że życie to cyrk, a ludzie to akrobaci lawirujący po jego arenie. W natłoku codziennych akrobacji należy nam się więc otulenie absurdalnym żartem, nie chcącym niczego w zamian. Na scenie wyciąga błazenadę z codzienności, rozważa nad rzeczami pozornie trywialnymi. Dlaczego robimy tak, a nie inaczej i właściwie czemu inaczej to już nie tak, jak trzeba? Ważne, że wszystko to śmiechu warte.