Zapomniana kuchnia polska

Szparagi obecnie są uprawiane głównie w Chinach oraz na obszarach Euroazji. Nie-mniej jednak w Polsce, z racji ich walorów smakowych, które są ściśle powiązane z ich świeżością, zaczynają być coraz bardziej popularne. Kiedyś szparagi stanowiły przysmak starożytnych Rzymian, obecnie podaje się je w wykwintnych restaurac-jach. Morskie Oko zniknęło. Dlaczego wyschło i czy woda wróci? Jeszcze niedawno okoliczni mieszkańcy spędzali tu czas nad wodą w otoczeniu drzew. Choć kąpiele były zakazane, wielu nie mogło się oprzeć ochłodzie w letnie dni. Dziś po Morskim Oku pozostało jedynie wspomnienie. W miejscu, gdzie niegdyś woda sięgała dwóch metrów, jest tylko piach, a pomosty prowadzą donikąd.

Zarówno szparagi, jak i kalafior czy brokuły należy gotować w dużej ilości wo-dy i najlepiej wrzucać je do gorącej wody (około 60°C), a gdy się zagotują odlać wodę i ponownie wrzucić na gorącą wodę po czym gotować przez 15-20 minut z dodatkiem cukru i masła. Ten zabieg sprawia, że jarzyny nie tracą witamin i sma-ku.

Kwiecień i maj to najlepsza pora na szparagi. Obecnie mamy okres komunii, zatem na wielu stołach na pewno będą one gościć. Najczęściej w postaci kremu czy zupy. Jednak podana po polsku potrawa będzie zapamiętana na dłużej w pamięci.

Szparagi obieramy z błonki poniżej główki i wiążemy po 10 lub 12 sztuk w za-leżności od ich grubości. Na patelni rozpuszczamy masło i dodajemy bułkę tartą oraz pokrojone w kostkę ugotowane żółtko (w porcjach na 1 pęczek szparagów 1 żółtko). Całość mieszamy, na koniec dodajemy posiekaną natkę i wykładamy masę na szparagi prosto wyjęte z wody. Danie smakuje lepiej, gdy talerze są podgrzane.

Uwaga, chińskie szparagi nigdy nie będą świeże ze względu na transport, ale można je zakopać w ziemi na dwa dni i odzyskują swoją świeżość.

Smacznego życzy
Jarosław Adamkiewicz.