Piesi kontra rowerzyści na Kępie Potockiej

Wreszcie zrobiło się ciepło i z pięknej, letniej aury korzystają warszawiacy. Tłumnie przybywają z najdalszych krańców stolicy, by pospacerować sobie nad wodą w parku Kępa Potocka. Ciepłe powietrze, kwakanie kaczek, szum wiatru w koronach drzew powodują, że można się tu relaksować. Wólczyńska bez ścieżki rowerowej. ZDM stawia na Żeromskiego Mieszkańcy Bielan od dawna apelują o drogę rowerową wzdłuż Wólczyńskiej - między ul. Sokratesa a ul. Aspekt. Na razie jednak inwestycja pozostaje w sferze planów, bo Zarząd Dróg Miejskich ma inne priorytety. Kto zgłodnieje, może zjeść kiełbaskę czy karkówkę z grilla, na spragnionych czekają zimne napoje. Tyle pozytywów. A co z drugą stroną medalu? Dla niektórych pieszych stanowią ją rowerzyści, którzy szarżują wąskimi alejkami biegnącymi wzdłuż kanałku. Lawirują między ludźmi, powodując zagrożenie.

- W ostatnią niedzielę jeden taki wpadł na mnie. Upadłam i zbiłam sobie łokieć. Nawet nie przeprosił - skarży się pani Wanda z osiedla Ruda, która przychodzi tu na spacery.

Sprawdziliśmy. Faktycznie, na wąskich parkowych chodnikach roi się od cyklistów, dla których Kępa Potocka jest nie tylko miejscem rekreacji, ale także drogą z północnych Bielan w kierunku centrum (Nadwiślański Szlak Rowerowy jest nadal przerwany przy moście Grota). Zbliżając się do grupy pieszych część nie zwalnia, tylko z impetem omija spacerowiczów wjeżdżając na trawnik. Formalnie nie łamią prawa, ale na pewno łamią zasady współżycia społecznego.

- Lubię jeździć rowerem po mieście i to robię - mówi zapalona cyklistka Natalia Hożenko. - Kępa Potocka to piękne miejsce na Bielanach, ale moi rowerowi pobratymcy powinni pamiętać, by jeździć tam wolno, ponieważ na spacer chodzą tam rodzice z małymi dziećmi i emeryci - mówi pani Natalia. - To kwestia kultury - podkreśla.

Przemysław Burkiewicz

.