Osiedle na wydmie. Jak powstawały Piaski?

Z głosów na forach internetowych można wysnuć wniosek, że Piaski to całkiem niezłe miejsce do zamieszkania. Mieszkańcy chwalą sobie fakt, że w najbliższej okolicy jest wszystko, czego potrzeba na co dzień: szkoły, przedszkola, sklepy, usługi, tereny zielone, place zabaw, boiska i ścieżki rowerowe. Dziś Piaski to przede wszystkim bloki, ale nie zawsze tak było. Skatepark w parku Herberta czeka wielka metamorfoza Skatepark w parku Herberta na Bielanach, znany z charakterystycznej niebieskiej nawierzchni, wkrótce całkowicie się zmieni. Ratusz dzielnicy zlecił przygotowanie projektu przebudowy, który ma być gotowy do końca roku. Zanim na początku lat 70. rozpoczęto budowę osiedla, teren zabudowany dzisiaj blokami był w dużej części piaszczystym nieużytkiem, a zabudowa była rzadka i chaotyczna.

Piaski na wydmie

Nazwa Piaski "skądś" się przecież musiała wziąć. A wzięła się stąd, że akurat w tym miejscu jeszcze przed półwieczem znajdowała się charakterystyczna dla krajobrazu doliny Wisły wydma, przewiana prawdopodobnie z terenów Puszczy Kampinoskiej. Piaszczyste tereny wydmowe rozciągały się całkiem niedawno po obu stronach dzisiejszej ulicy Żeromskiego, na Słodowcu i Piaskach, w kierunku ulicy Broniewskiego. Wydmowy piach nie sprzyjał gęstej zabudowie, więc długo teren ten pozostawał dziewiczy, a z czasem między wsiami i folwarkami otoczonymi stosunkowo niewielkimi areałami gruntów ornych rozciągały się piaszczyste nieużytki, tworzące pokaźnych rozmiarów wydmy.

Pozostała Gąbińska

Osadą, z której wywodzą się dzisiejsze Piaski, są Młociny Burakowskie, które leżały w sąsiedztwie starej wsi Buraków. Odnotowane po raz pierwszy na planie z 1888 roku, w początkach XX wieku były już sporym osiedlem o bardzo luźnej zabudowie. Po 1918 roku zostały przekształcone w osiedle nazwane Piaskami z siecią nieistniejących dziś ulic: Chotomską, Czerwińską, Giżycką i Iłowską, położonych w rejonie obecnej Broniewskiego. Dziś jedynym śladem dawnej sieci dróg jest uliczka Gąbińska, łącząca niegdyś Piaski z Burakowem. Nie ulega wątpliwości, że tam, gdzie dziś są bloki, dominowały nieużytki, czego śladem jest sama nazwa Piaski.

REKLAMA

Wciąż ewenementem?

W 1970 roku wyburzono ostatnie skupisko starej zabudowy, czyli tzw. Wrzącą Górkę i zaczęła się budowa osiedla. Osiedle Piaski budowano w latach 1970-1975 na podstawie projektu Jerzego Nowakowskiego. Blokowisko, które wyrosło na piaszczystych wydmach, może urodą nie grzeszyło, może i było przytłaczające, ale miało tę zaletę, że od początku miało pełną infrastrukturę handlowo-usługową, co było wówczas mimo wszystko ewenementem, a dzisiaj jest jeszcze większym. Choć powstały w sąsiedztwie nowe bloki, bardziej nowoczesne, mniej monotonne, to jednak mieszka się tu, jeśli wierzyć obiegowym opiniom, całkiem przyjemnie.

(wk)