Osiedle na wydmie. Jak powstawały Piaski?

Z głosów na forach internetowych można wysnuć wniosek, że Piaski to całkiem niezłe miejsce do zamieszkania. Mieszkańcy chwalą sobie fakt, że w najbliższej okolicy jest wszystko, czego potrzeba na co dzień: szkoły, przedszkola, sklepy, usługi, tereny zielone, place zabaw, boiska i ścieżki rowerowe. Dziś Piaski to przede wszystkim bloki, ale nie zawsze tak było. Potok Bielański przejdzie do historii? Mieszkańcy alarmują: wody prawie nie ma Potok Bielański, jeden z charakterystycznych cieków wodnych północnej Warszawy, zmaga się z coraz większym problemem niedoboru wody. Mieszkańcy i radni alarmują, że na wielu odcinkach koryto niemal całkowicie wyschło, a przyczyną są przede wszystkim susze i zmiany klimatyczne. Zanim na początku lat 70. rozpoczęto budowę osiedla, teren zabudowany dzisiaj blokami był w dużej części piaszczystym nieużytkiem, a zabudowa była rzadka i chaotyczna.

Piaski na wydmie

Nazwa Piaski "skądś" się przecież musiała wziąć. A wzięła się stąd, że akurat w tym miejscu jeszcze przed półwieczem znajdowała się charakterystyczna dla krajobrazu doliny Wisły wydma, przewiana prawdopodobnie z terenów Puszczy Kampinoskiej. Piaszczyste tereny wydmowe rozciągały się całkiem niedawno po obu stronach dzisiejszej ulicy Żeromskiego, na Słodowcu i Piaskach, w kierunku ulicy Broniewskiego. Wydmowy piach nie sprzyjał gęstej zabudowie, więc długo teren ten pozostawał dziewiczy, a z czasem między wsiami i folwarkami otoczonymi stosunkowo niewielkimi areałami gruntów ornych rozciągały się piaszczyste nieużytki, tworzące pokaźnych rozmiarów wydmy.

Pozostała Gąbińska

Osadą, z której wywodzą się dzisiejsze Piaski, są Młociny Burakowskie, które leżały w sąsiedztwie starej wsi Buraków. Odnotowane po raz pierwszy na planie z 1888 roku, w początkach XX wieku były już sporym osiedlem o bardzo luźnej zabudowie. Po 1918 roku zostały przekształcone w osiedle nazwane Piaskami z siecią nieistniejących dziś ulic: Chotomską, Czerwińską, Giżycką i Iłowską, położonych w rejonie obecnej Broniewskiego. Dziś jedynym śladem dawnej sieci dróg jest uliczka Gąbińska, łącząca niegdyś Piaski z Burakowem. Nie ulega wątpliwości, że tam, gdzie dziś są bloki, dominowały nieużytki, czego śladem jest sama nazwa Piaski.

REKLAMA

Wciąż ewenementem?

W 1970 roku wyburzono ostatnie skupisko starej zabudowy, czyli tzw. Wrzącą Górkę i zaczęła się budowa osiedla. Osiedle Piaski budowano w latach 1970-1975 na podstawie projektu Jerzego Nowakowskiego. Blokowisko, które wyrosło na piaszczystych wydmach, może urodą nie grzeszyło, może i było przytłaczające, ale miało tę zaletę, że od początku miało pełną infrastrukturę handlowo-usługową, co było wówczas mimo wszystko ewenementem, a dzisiaj jest jeszcze większym. Choć powstały w sąsiedztwie nowe bloki, bardziej nowoczesne, mniej monotonne, to jednak mieszka się tu, jeśli wierzyć obiegowym opiniom, całkiem przyjemnie.

(wk)