Legendy Białołęki: skarb hrabiego Reja

W latach 30. ubiegłego wieku właścicielem Białołęki Dworskiej był hrabia Rej. Postanowił rozparcelować swoje dobra. Na Słodkiej nie jest słodko. Jest ciemno Brakuje oświetlenia, chodników, przystanków a nawet asfaltu. Takich ulic na wschodniej Białołęce wciąż jest bardzo dużo. Na przykład na Słodkiej wcale słodko nie jest. Brakuje chociażby oświetlenia. Marzył o zbudowaniu tu Miasta Ogrodu. Wytyczył ronda, miejsce pod szkołę, kościół, klub sportowy i boiska. Miał nawet w planach budowanie na terenie dzisiejszego więzienia miasteczka filmowego. Może, gdyby nie wojna, mielibyśmy nasz warszawski Hollywood?

A skarb? Związany jest z kościołem, pod budowę którego hrabia Rej ofiarował ziemię. W 1935 roku biskup wyświęcił miejsce pod budowę, jak i wystawioną przez hrabiego kapliczkę, która stoi do dziś. Kościoła jednak przed wybuchem wojny nie udało się pobudować. Po wojnie zaś nie było żadnego dowodu na to, że ziemia, na której miała stanąć świątynia, faktycznie została przekazana kościołowi. Dopiero w latach siedemdziesiątych akt darowizny został odkopany spod owej ufundowanej przez hrabiego Reja kapliczki, która przetrwała i przechowała tajemnicę. Jeden z parafian przypomniał wtedy miejscowemu proboszczowi o tym, że podczas święcenia kapliczki i miejsca pod kościół pod pomnikiem zakopano akt erekcyjny. Parafia odzyskała teren. Ale legendy żyją własnym życiem. Opowieści o prawdziwym skarbie, jaki hrabia Rej miał zakopać we własnych włościach, przekazywano sobie długo po jego śmierci. Byli nawet tacy, którzy go szukali. Niektórzy robią to do dziś. Poszukiwania skarbu hrabiego Reja są bowiem obowiązkowym punktem wycieczek po Białołęce organizowanych przez Bartłomieja Włodkowskiego, varsavianistę i szefa Fundacji AVE.

(wk)

.