Dlaczego umieramy na serce?

Temat jednak zabawny nie jest. Mieszkańcy Białołęki znacznie częściej umierają na serce niż statystyczny warszawiak. Taka konkluzja wynika z badań na temat stanu zdrowia mieszkańców stolicy i długości życia przeprowadzonych przez stołeczny ratusz. "Ekstradycja" na Żeraniu. Tę scenę z Halskim kręcono przy Płochocińskiej "Ekstradycja" z Markiem Kondratem to nie tylko jeden z najważniejszych polskich seriali kryminalnych lat 90., ale również niezwykły zapis dawnej Warszawy. Jedna ze scen pościgu została nakręcona na Żeraniu, wzdłuż ulicy Płochocińskiej.

Przy przyjęciu jednakowej struktury wieku dla wszystkich dzielnic okazało się, że w latach 2004-2007 choroby krążenia stanowiły największe zagrożenie życia dla mieszkańców Białołęki (o 67% większe od przeciętnego dla mieszkańców Warsza-wy). Dotyczy to przede wszystkim kobiet, u których zagrożenie życia chorobami serca i naczyń było dwukrotnie większe niż ogółu mieszkanek stolicy. Choroba nie-dokrwienna serca i choroba naczyń mózgowych w latach 2004-2007 były najwięk-szym zagrożeniem życia na Białołęce - większym niż przeciętnie w Warszawie o 90 i 80%.

Współczynnik umieralności w naszej dzielnicy jest o połowę niższy od warszaw-skiego, ale tylko dzięki znacznie młodszej strukturze wieku. Po wyeliminowaniu wpływu tej różnicy - umieralność na Białołęce jest wyższa niż przeciętna w Warsza-wie o 20%.

- W porównaniu do lat poprzednich ogólnie sytuacja wygląda lepiej, ale nie dla mieszkańców Białołęki - mówi Dariusz Hajdukiewicz, dyrektor biura polityki zdro-wotnej m.st. Warszawy. - Analiza dokumentu dotyczącego lat 2004-2007 wskazuje na poprawę stanu zdrowia mieszkańców Warszawy w porównaniu do lat poprzed-nich, zarówno w odniesieniu do innych miast ogółem, jak i całego kraju. Dotyczy to również ogólnej umieralności z powodu chorób układu krążenia. Niestety, najnow-sze dane potwierdziły bardzo niekorzystną sytuację w zakresie tych chorób w dziel-nicach Białołęka i Praga Północ.

Jakie są tego przyczyny? Usiłowaliśmy uzyskać odpowiedzi na wiele pytań, któ-re nas nurtują. Niestety, nikt nie odważył się wyciągać wniosków, choć trudno tu mówić o przypadku. Dlaczego więc umieramy na serce? Czy życie w naszej dzielni-cy wiąże się rzeczywiście ze szczególnym stresem? Skoro mowa o sercu i udarach mózgu, to mówimy o nagłych zdarzeniach. A więc czy karetki nie dojechały na czas? A może nie zdążyły dojechać do najbliższego szpitala? Pytań jest znacznie więcej. Odpowiedzi brak. Jest za to zachęta do korzystania z programów profilak-tycznych.

- Białołęka należy do najmłodszych dzielnic Warszawy, więc takie wskaźniki mogą dziwić - mówi dyrektor Hajdukiewicz. Nie jest zresztą jedyną osobą, która nie potrafi zinterpretować sercowego problemu Białołęki.

Mieszkańcy mogą korzystać z różnych programów profilaktycznych, ale o ich skuteczności można długo dyskutować, zwłaszcza że zdecydowana większość z nich nie korzysta. Urząd miasta co roku przeznacza ogromne pieniądze na zadania z za-kresu edukacji i profilaktyki zdrowotnej mieszkańców.

- Wiele programów kierowanych jest do dzieci i młodzieży w wieku 7-19 lat - mówi Dariusz Hajdukiewicz. - Dla przykładu program edukacyjny "Zdrowy Uczeń" w zakresie zdrowego stylu życia i jego roli w profilaktyce chorób w wieku dorosłym. Jest on realizowany we wszystkich rodzajach szkół publicznych w Warszawie. Waż-ny jest również program zdrowotny "Ocena czynników ryzyka występowania choro-by nadciśnieniowej u młodzieży szkolnej pomiędzy 18. a 19. rokiem życia", prowa-dzony w Warszawie w ostatnich dwóch latach. Wczesne rozpoznanie i leczenie pod-wyższonych wartości ciśnienia tętniczego ma zasadnicze znaczenie dla zapobiega-nia powikłaniom ze strony układu krążenia w przyszłości i jest istotnym elementem profilaktyki - podsumowuje dyrektor Hajdukiewicz.

Prawdopodobnie za rok poznamy wyniki kolejnego raportu o stanie zdrowia warszawiaków. Znowu będzie można porównywać dane statystyczne, ale dopóki nie zostanie przeprowadzona solidna analiza białołęckiego problemu, to wnioski z kolejnego raportu znów będą nijakie.

bk

.