Zespół zgryźliwego frustrata, czyli co przeszkadza naszym sąsiadom

Zaczęło się od tego, że pewna dziewczynka o wdzięcznym imieniu Julia rysowała kredą po chodniku na osiedlu Lewandów. Taki rzadki widok "normalnego" dziecka bawiącego się kredą jak za dawnych czasów, a nie stukającego palcem w wyświetlacz komórki albo tabletu, może tylko cieszyć. Okazało się, że jednak nie wszystkich. Kryzys zmiótł tramwaje. Białołęka boleśnie poszkodowana Kryzys gospodarczy bezlitośnie ujawnił gorzką prawdę: Warszawy nie stać na wszystkie planowane linie tramwajowe. Na początku października rodzice Julii z konsternacją przeczytali wezwanie treści następującej: "Prosimy rodziców Julii o posprzątanie chodnika pomiędzy budynkami Kartograficzną 58b, a Kartograficzną 58c po radosnej, sobotniej twórczości córki (...) Jeżeli macie państwo kłopoty z zakupem kartek papieru dla Julii na twórczość plastyczną, to my pomożemy". Podpisani pod listem wezwaniem "Mieszkańcy mamy nadzieję czystego i niezdewastowanego osiedla" powołali się nawet na podstawę prawną - uchwałę z regulaminu osiedla.

Manifest przy Kartograficznej

List pojawił się na Facebooku i się zaczęło. Białołęka zareagowała gremialnym oburzeniem na miłośników niezmąconego dziecięcymi rysunkami porządku. Mieszkańcy w komentarzach nie pozostawili na nich suchej nitki. Z tego oburzenia narodziła się idea wspólnego zamalowania chodników na Kartograficznej. Przez Internet mieszkańcy skrzyknęli się na sobotę 8 października. Sprawa trafiła nie tylko do lokalnych, ale i ogólnopolskich mediów. W akcji wzięło udział wiele znanych osób, był m.in. Filip Chajzer z ekipą telewizyjną. Wspólne spotkanie okazało się manifestem "radosnej twórczości" chodnikowej.

Piłka na trawniku

Chodniki zostały zamalowane, a zwolennicy sterylnych osiedli przywróceni do pionu. Tyle że kuriozalny sprzeciw przy Kartograficznej wcale nie jest odosobnionym przypadkiem. Oburzenie niektórych sąsiadów budzi też na przykład zabawa z dziećmi piłką na trawniku. Pewien najwyraźniej sfrustrowany mieszkaniec osiedla na Tarchominie umieścił na jednym z forów internetowych taki oto wpis: "Dzisiaj na naszym osiedlu sąsiedzi z dołu dewastowali trawnik grając z dziećmi gumową piłką. 2 dorosłych ludzi: mężczyzna ok. 90 kg i kobieta ok. 60 razem z 3 dzieci około 20 kg każde biegało bezczelnie po naszym trawniku niszcząc zieleń. Jak można było do tego dopuścić? Gdzie był ochroniarz? Dlaczego nie zabrał piłki i nie przebił jej? Gdzie jest mandat dla tak podłego zachowania? Przecież granie w piłkę jest zakazane, można było nią wybić okno! (...) Dodatkowo proszę zwrócić uwagę na uszkodzenie chodnika kredą....".

Wpis nie jest nowy, ale wypłynął niejako przy okazji sprawy "kredy z Kartograficznej". Mieszkańcy znów się skrzyknęli i na 15 października zaplanowali akcję "Malujemy kredą chodniki cz. II". Tym razem spotkali się na osiedlu Strumykowa, żeby znów pomalować chodnik i pobawić się piłką.

Zespół zgryźliwego frustrata

Te dwie sprawy dały asumpt do wymieniania się informacjami o sąsiadach, którym przeszkadza dosłownie wszystko. Jest ich wbrew pozorom całkiem sporo. Mieszkańcy Białołęki zaczęli o nich opowiadać.

- Moja sąsiadka przybiega z pretensjami, kiedy tylko córeczka zapłacze. Pisze donosy do administracji, że co dzień słyszy "patologiczny płacz dziecka". Nie pomagają tłumaczenia, że półrocznemu dziecku zdarza się zapłakać" - relacjonuje Magda.

- Mój sąsiad skarży się, że ciągle puszczam wodę w łazience i urządzamy "kąpielowe orgie". Już boję się nawet wykąpać po pracy - dodaje Agnieszka. - Sąsiadka z bloku przyszła do mnie ze skargą, że moje dziecko hałasuje na placu zabaw, a jej się na balkonie kura nie chce przez to nieść, ręce opadają - dodaje swój wpis w katalogu absurdów Joanna.

Niby nic takiego, ale tacy wiecznie piszący donosy, wiecznie protestujący sąsiedzi potrafią zatruć życie. A są i poważniejsze przypadki. Zdarza się, że tacy sąsiedzi, którzy jak pewien kandydat na posła chcieliby "żeby nie było niczego", rozrzucają na chodnikach szkło, bo przeszkadzają im dzieci na rowerach, o zabójczych trutkach na psy i koty już nawet nie wspominam, bo to kryminalna sprawa. Oczywiście, że na osiedlach trzeba przestrzegać pewnych reguł, ale nie dajmy się zwariować, dajmy odpór takim dzisiejszym "ORMO-wcom". Póki co mieszkańcy Białołęki potrafią zamanifestować solidarny opór i niezgodę na absurd. Serce rośnie!

(wk)

.