Przyrody coraz mniej...

Autorka jest radną Warszawy (Lewica i Demokraci)

Skarby stolicy

Jeśli nie uda się powstrzymać reklamiarzy wycinają-cych korony drzew zasłaniające ich plansze, dewe-loperów podstępem wydzierających miastu parki, w których budują apartamenty po milion złotych oraz zabudowują korytarze nawietrzające, miastu może zacząć brakować powietrza, a stan środowiska przy-rodniczego decyduje o jakości naszego życia.

Las Kabacki, Bródnowski, Młociński, Siekierki to zielone płuca miasta, dostarczają nam ponad 40 proc. świeżego powietrza. Niestety, w latach dzie-więćdziesiątych sprzedano 32 hektary w klinie napo-wietrzającym w pobliżu ulicy Żwirki i Wigury, zabu-dowano klin wzdłuż Alej Jerozolimskich, trwa zabu-dowa klina związanego z Polem Mokotowskim. Na-leżę do grupy radnych starających się powstrzymać zabudowę wcześniej tak pieczołowicie strzeżonych klinów napowietrzających.

Podobny los spotyka tzw. korytarze ekologiczne, którymi przemieszczają się zwierzęta. Z roku na rok jest ich coraz mniej, a wystarczyłoby np. zadbać o pobocza dróg czy otoczenie torów kolejowych, które tworzą te korytarze. Niestety, w większości nie są one we władaniu miasta, ale innych instytucji. Nie wszystkie rozumieją, że przyroda przestrzeni zurbanizowanych jest czymś, co zanika.

Orły, sokoły

Sokoły wędrowne zamieszkały na Pałacu Kultury, orły bieliki przy kolektorze na Wiśle, a ślady rysia odkryto koło Zamku Królewskiego. Na terenie miasta spotkać można grzyby rosnące na wielkich, zielonych obszarach położonych w mieście, na dzikich wysypiskach, na drzewach. Miasto jest też miejscem bytowania wielu gatunków zwierząt, objętych ochroną, ma wiele obszarów ekologicznie cennych. To rezerwaty przyrody, zespoły przyrodniczo-krajobrazowe, użytki ekologiczne, pom-niki przyrody i mnóstwo chronionych gatunków zwierząt, ptaków i roślin. Warszawa stanowi pod tym względem wyjątek. Naszą szansą na zachowanie skarbów przy-rodniczych, nie tylko dla Warszawy, jest zrównoważony rozwój. Człowiek jest jednym z elementów zasobów przyrodniczych i musi tak żyć, żeby ich nie niszczyć. Mimo zagrożeń warszawska przyroda żyje. W mieście jest dużo parków, lasków, łąk, ogródków działkowych, cmentarzy, zarośli. W Warszawie żyje około 3,5 tys. gatunków zwierząt, ogromny też jest świat zwierząt niezauważalnych "gołym okiem".

Przyroda pracuje dla nas

Atrakcyjne zielone otoczenie nie tylko podnosi cenę nieruchomości. Ono dosłownie pozwala nam żyć. Bezkręgowce, nicienie i wiele innych, drobnych żyjątek stanowią świat, którego nie widzimy, ale on pracuje dla nas. Gdyby ten wielki mikroświat przestał istnieć, stanąłby system całego miasta. Ziemia stałaby się jałowa, ustałyby procesy samooczyszczania wód, nie byłoby żywności dla ptaków. Ten wielki zwie-rzęcy świat jest nam potrzebny. Jest najlepszym wskaźnikiem kondycji ekolo-gicznej miasta. Są miasta takie jak Berlin, Londyn, które umiejętnie łączą współistnienie obu światów. Warszawa ma wszystkie atuty, żebyśmy cieszyli się zielonym bogactwem. Gospodarze miasta zaczynają rozumieć tę prawdę. Jednak jesteśmy pod presją tych, którzy chcą inwestować. Potrzebne nam jest dobre prawo i pieniądze, żeby móc ochronić przyrodę przed nimi, aby uratować system wymiany i regeneracji powietrza w stolicy. W nadciągającym boomie inwestycyj-nym nie wolno stracić z oczu bogactw danych miastu przez naturę.

Agnieszka Kuncewicz
akuncewicz@warszawa.um.gov.pl