Lokale komunalne
22 lutego 2008
W Warszawie według oficjalnych danych prawie 5 tysięcy rodzin czeka na mieszkanie komunalne. Ponad 71 proc. budynków będących własnością miasta powstało przed 1940 r.
REKLAMA
Radość bez wiat przystankowych. ZTM odmawia montażu
Wiceprzewodniczący Rady Warszawy już od ponad 10 miesięcy stara się załatwić sprawę wiat przystankowych przy ulicy Zasadowej w Wawrze. Czy mu się to uda czy raczej zderzy się z urzędniczą ścianą?
W przypadku ociągania się miastu grozi płacenie wysokich odszkodowań. Mieszkaniowy zasób w Warszawie tworzy ponad 100 tys. lokali komunalnych w tym prawie 1700 w dzielnicy Wawer.
Powyższe informacje skłaniają do przybliżenia wiadomości o zasadach doty-czących lokali komunalnych.
Zgodnie z ustawą z dnia 21 czerwca 2001 roku o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu Cywilnego gminy tworzą wa-runki do zaspokajają potrzeb mieszkaniowych wspólnoty samorządowej i zaspoka-jają potrzeby mieszkaniowe gospodarstw domowych o niskich dochodach. Gminy realizują to zgodnie ze swoimi możliwościami. Rzadko kto pamięta, że niektóre gminy nie tworzą mieszkaniowego zasobu, niektóre zaś posiadają tylko lokale soc-jalne. Wybór o zakresie pomocy należy zawsze do gmin.
Lokale komunalne można podzielić na dwie kategorie: socjalne, czyli lokale o obniżonym standardzie, nadające się do zamieszkania ze względu na wyposażenie i stan techniczny, których powierzchnia pokoi przypadająca na członka gospodar-stwa domowego najemcy nie może być mniejsza niż 5 m², a w wypadku jedno-osobowego gospodarstwa domowego 10 m² i lokale tzw. pełnowartościowe. Z tych drugich część jest przeznaczana na lokale zamienne czyli lokale znajdujące się w tej samej miejscowości, w której jest położony lokal dotychczasowy, wyposażony w co najmniej takie urządzenia techniczne, w jakie był wyposażony lokal używany dotychczas, o powierzchni pokoi takiej jak w lokalu dotychczas używanym. Waru-nek ten uznaje się za spełniony, jeżeli na członka gospodarstwa domowego przypa-da 10 m² powierzchni łącznej pokoi, a w wypadku gospodarstwa jednoosobowego - 20 m² tej powierzchni.
W praktyce niestety wygląda to tak, że w niektórych dzielnicach lokale socjalne są lepsze od tzw. lokali pełnowartościowych w innych dzielnicach. A lokalami za-miennymi mogą być także dotychczasowe lokale socjalne.
Wynajęcie lokalu komunalnego jest sprawą z zakresu stosunków cywilno-prawnych między gminą a najemcą. Znaczy to tyle, że gmina nie jest związana złożeniem wniosku o najem, ani też zakwalifikowaniem do pomocy w formie lokali komunalnych. Decydują tutaj potrzeby i konkretne sytuacje rodzin, z których sama gmina wybiera najcięższe przypadki.
Gmina może sprawdzać rodziny mieszkające w lokalach komunalnych w za-kresie: liczby osób zamieszkujących i stanu technicznego lokalu oraz w sytuacji określonej w artykule 691 kodeksu cywilnego, czyli wstąpienia w stosunek najmu po śmierci najemcy. Warto przypomnieć, że najemcą może zostać małżonek na-jemcy lokalu, dzieci najemcy i jego współmałżonka, inne osoby, wobec których na-jemca był obowiązany do świadczeń alimentacyjnych, oraz osoba, która pozosta-wała faktycznie we wspólnym pożyciu z najemcą. Warunkiem jest oczywiście wspólne zamieszkiwanie z najemcą w tym lokalu do chwili jego śmierci.
Miasto może również wytaczać powództwo o rozwiązanie stosunku prawnego i nakazanie przez sąd opróżnienia lokalu z ważnych przyczyn, na przykład posiada-nia pod miastem działki z willą, posiadanie na własność kilku mniejszych mieszkań, posiadanie przez współmałżonków lub niepełnoletnich dzieci własnych mieszkań, posiadanie nieruchomości i majątku o dużej wartości. W takim przypadku, jeżeli strony nie osiągnęły porozumienia co do warunków i terminu rozwiązania tego stosunku, czyli zwrotu mieszkania, miasto powinno skierować sprawę do sądu.
Arkadiusz Kuranowski
mgr ekonomii, absolwent Studiów Podyplomowych
z Zarządzania Nieruchomościami Wydziału Prawa UW.
