Zapomniana kuchnia polska
9 listopada 2007
Pańska skórka.
Klub Kultury Zastów bez parkingu. Jest szansa na zmianę
Niemal 200 osób dziennie odwiedza Klub Kultury Zastów. Tymczasem przed ośrodkiem nie ma żadnych miejsc parkingowych. Efekt nietrudno sobie wyobrazić.
Początkowa nazwa tego cukierka, która pochodzi z począt-ku XX wieku to "panieńska skórka".
Z czasem jednak nazwa uległa modyfikacji na nazwę krótszą i nie bardzo przystającą do znaczenia czy symboliki tego cukierka. Cukierek ten jest bowiem bardzo słodki i bardzo gładki, prawdopodobnie swoim wyglądem przypomina skórę młodych kobiet i stąd taka nazwa. Cukierki te w bardzo prosty sposób robi się spo-sobem domowym i smakują każdemu dziecku. Na dodatek trzeba dodać, że 9 paź-dziernika br. pańska skórka została zgłoszona do Ministerstwa Rolnictwa jako pro-dukt tradycyjny z Mazowsza.
Niestety, nikt w mojej rodzinie nie zna przepisu na pańską skórkę, bo ci co znają, nie chcą zdradzić. W internecie jest przepis ogólnie dostępny, ale moim zda-niem nie jest to dobry przepis, bo brakuje w nim choćby gumy arabskiej niezbęd-nej, aby cukierek miał odpowiednią konsystencję. Dlatego też po raz pierwszy prezentuję przepis z internetu, którego nawet nie sprawdziłem, ale obiecuję, że go wypróbuję. Jeżeli ktoś z czytelników zna prawdziwą recepturę i gotów jest ją zdra-dzić, to bardzo proszę o kontakt na
j.adamkiewicz@wp.pl.
Składniki: - 6 dkg żelatyny - 52,5 dkg cukru - 6 białek - 1 łyżka syropu różanego - 1 łyżka konfitury z róży - 10 dkg przecieru z truskawek - 4 łyżki mąki ziemniaczanejPrzygotowanie: 150 ml wody zagotować z 50 dag cukru i z syropem różanym, do-dać konfiturę, wymieszać. Zdjąć garnek z ognia. Do gorącego płynu dodać żelatynę i dokładnie rozpuścić. W dużej misce ubić białka na sztywno i dodać resztę cukru. Bardzo powoli, cienkim strumieniem, wlać gorący syrop, ciągle ubijając. Dodać przecier z truskawek i dobrze wymieszać. Mieszankę wylać równo na blachę wyło-żoną pergaminem, posypać mąką ziemniaczaną i odstawić do ostygnięcia na 1 - 2 h. Za pomocą noża zanurzonego w gorącej wodzie, a potem osuszonego, pokroić masę na małe prostokąty. Każdy cukierek należy owinąć w papier pergaminowy.
Jarosław Adamkiewicz.









































