Zieloni świadkowie historii. Buki z Ulrychowa mają 130 lat

Letni dom nazywany pałacykiem Ulrichów, zespół szklarni i Zielona Chata, czyli dom mieszkalny dla pracowników - to stojące przed Wola Parkiem pamiątki po zakładach ogrodniczych działających przy Górczewskiej w latach 1876-1958. Z przełomu XIX i XX wieku pochodzi także pomnik przyrody znajdujący się w niewielkim parku Ulrichów.

Buki ulrychowskie

Na pomnik przyrody składają się dwa buki pospolite, z których jeden ma około 130 lat. Niezwykły projekt na Woli. Nowe życie zabytkowych szklarni
Historyczne Ogrody Ulricha wrócą na mapę Warszawy. Na pograniczu Woli i Bemowa powstanie kompleks restauracji i miejsce spotkań okolicznych mieszkańców. Większy buk, wysoki na 22,5 metra ma 329 cm obwodu i reprezentuje odmianę czerwonolistną "purpurea". Druga z roślin, buk odmiany zwisającej "pendula" ma 15 metrów wysokości i 264 cm obwodu. Drzewa zostały zasadzone w czasach, gdy Górce znajdowały się poza granicami Warszawy. Przetrwały dwie wojny światowe i okres komunizmu, gdy upaństwowione zakłady ogrodnicze popadły w ruinę. W przyszłości mają być dumą parku Ulrichów, który firma Ingka Centres chce wkrótce zrewitalizować.

Skąd się wziął Ulrychów?

Historia Ulrychowa rozpoczyna się w roku 1876 roku, kiedy Jan Krystian Ulrich (1809-1881) zdecydował się przenieść w rejon dzisiejszego Wola Parku gospodarstwo, działające wcześniej przy Pereca (d. Ceglanej). Na terenie wsi Górce wybudowano zakład ogrodniczy, szklarnie, szkółki ogrodnicze i ogród pokazowy, w którym hodowano rozmaite gatunki drzew i roślin, często egzotycznych i nieznanych w Warszawie.

Ulrychów przetrwał II wojnę światową, ale po śmierci ostatniej właścicielki komunistyczne władze przejęły gospodarstwo i z czasem doprowadziły je do upadku. W 2002 roku na części terenu powstała galeria handlowa Wola Park, której właściciel wyremontował park i willę Ulrichów. W tym roku rozpoczęła się przebudowa XIX-wiecznych szklarni na kompleks restauracji.

(dg)

REKLAMA