Spotkanie z wybitnymi aktorami Ireną Jun i Stanisławem Brudnym

Podwójny portret - Ireny Jun i Stanisława Brudnego - to opowieść, która swoją rozpiętością sięga od czasów przedwojennych do aktualnej współczesności. Artyści z różnych powodów zdecydowali się wejść na drogę sztuki aktorskiej i różny przebieg miały ich dalsze losy. Jednak w pewnym momencie ścieżki te przecięły się za sprawą Józefa Szajny na placu Defilad. Radni zgodni: były burmistrz Bemowa zawalił inwestycje Na burzliwej sesji radni dzielnicy Bemowo nie przyjęli sprawozdania z wykonania budżetu za ubiegły rok. Powód - wyjątkowo niskie wykorzystanie funduszy przeznaczonych na inwestycje, m.in. budowę domów komunalnych z przedszkolem czy ścieżek rowerowych. Oboje przyjęli zaproszenie reżysera, którego spektakle poznał cały świat. W sposób naturalny ich opowieści stają się również historią Teatru Studio. Z własnych perspektyw opisują zmiany, jakie przechodziła scena na placu Defilad za sprawą kolejnych dyrektorów: od Szajny, przez Grzegorzewskiego a skończywszy na Glińskiej. Chociaż mieli okazję niejednokrotnie współpracować przy tych samych spektaklach, ich podejście do aktorstwa zdaje się być skrajnie różne. Irena Jun jest poetką słowa, artystką-filozofką, która swoją pamięcią ogarnia zasób pokaźnej biblioteki. Z kolei Stanisław Brudny nieustannie podkreśla, że jest rzemieślnikiem: fundamentem sztuki ma być rzetelny warsztat, który nabywa się przez praktykę. Jednak "To, co najważniejsze" dotyczy również życia pozascenicznego.

Intymny świat barwnych postaci

Historia Ireny Jun zaczyna się w przededniu wybuchu drugiej wojny światowej. Niepewne czasy zmusiły jej rodzinę do nieustannych podróży, które znacząco wpłynęły na dalsze losy artystki. Szczegółowy portret rodzinny, sięgający pokolenia dziadków aktorki, pozwala zrozumieć, w jaki sposób najbliżsi ukształtowali jej wyjątkowe spojrzenie na świat.

Z kolei opowieść Stanisława Brudnego rozpoczyna się w przedwojennym Pilznie, które atmosferą przypomina świat Bohumila Hrabala. Aktor zresztą wspomina, że literatura czeska ma dla niego szczególne znaczenie zarówno z powodów artystycznych, jak i osobistych. W swoim wywiadzie Brudny przywołuje wiele historii związanych z zagranicznymi podróżami, które niekiedy przybierają charakter przygodowo-sensacyjny, co może stanowić niespodziankę w przypadku aktora słynącego z niezwykle ciepłego i spokojnego usposobienia.

Portrety aktorów obejmują również ich małżonków - kochających, pełnych wsparcia i zrozumienia partnerów życiowej i artystycznej drogi. Ponadto w ich opowieściach zostaje przywołanych wiele znaczących postaci polskiej kultury: od Wisławy Szymborskiej przez Mariusza Trelińskiego kończąc na Władysławie Pasikowskim.

Remigiusz Grzela zaprasza nas w intymny świat dwójki niezwykle barwnych postaci, których historie dostarczą czytelnikom wielu powodów do uśmiechu, refleksji i wzruszeń.

(ag)

.