Spotkanie z wybitnymi aktorami Ireną Jun i Stanisławem Brudnym

Podwójny portret - Ireny Jun i Stanisława Brudnego - to opowieść, która swoją rozpiętością sięga od czasów przedwojennych do aktualnej współczesności. Artyści z różnych powodów zdecydowali się wejść na drogę sztuki aktorskiej i różny przebieg miały ich dalsze losy. Jednak w pewnym momencie ścieżki te przecięły się za sprawą Józefa Szajny na placu Defilad. Sarny kontra deweloperzy. Czy przyroda przetrwa napór betonu? Na warszawskim Chrzanowie wciąż można spotkać sarny, choć wokół rosną nowe osiedla. Mieszkańcy pytają, co stanie się ze zwierzętami, gdy przyroda przegra z betonem. Radni apelują o przeniesienie zwierząt, a Lasy Miejskie odpowiadają: sarny radzą sobie w miastach. Oboje przyjęli zaproszenie reżysera, którego spektakle poznał cały świat. W sposób naturalny ich opowieści stają się również historią Teatru Studio. Z własnych perspektyw opisują zmiany, jakie przechodziła scena na placu Defilad za sprawą kolejnych dyrektorów: od Szajny, przez Grzegorzewskiego a skończywszy na Glińskiej. Chociaż mieli okazję niejednokrotnie współpracować przy tych samych spektaklach, ich podejście do aktorstwa zdaje się być skrajnie różne. Irena Jun jest poetką słowa, artystką-filozofką, która swoją pamięcią ogarnia zasób pokaźnej biblioteki. Z kolei Stanisław Brudny nieustannie podkreśla, że jest rzemieślnikiem: fundamentem sztuki ma być rzetelny warsztat, który nabywa się przez praktykę. Jednak "To, co najważniejsze" dotyczy również życia pozascenicznego.

Intymny świat barwnych postaci

Historia Ireny Jun zaczyna się w przededniu wybuchu drugiej wojny światowej. Niepewne czasy zmusiły jej rodzinę do nieustannych podróży, które znacząco wpłynęły na dalsze losy artystki. Szczegółowy portret rodzinny, sięgający pokolenia dziadków aktorki, pozwala zrozumieć, w jaki sposób najbliżsi ukształtowali jej wyjątkowe spojrzenie na świat.

Z kolei opowieść Stanisława Brudnego rozpoczyna się w przedwojennym Pilznie, które atmosferą przypomina świat Bohumila Hrabala. Aktor zresztą wspomina, że literatura czeska ma dla niego szczególne znaczenie zarówno z powodów artystycznych, jak i osobistych. W swoim wywiadzie Brudny przywołuje wiele historii związanych z zagranicznymi podróżami, które niekiedy przybierają charakter przygodowo-sensacyjny, co może stanowić niespodziankę w przypadku aktora słynącego z niezwykle ciepłego i spokojnego usposobienia.

Portrety aktorów obejmują również ich małżonków - kochających, pełnych wsparcia i zrozumienia partnerów życiowej i artystycznej drogi. Ponadto w ich opowieściach zostaje przywołanych wiele znaczących postaci polskiej kultury: od Wisławy Szymborskiej przez Mariusza Trelińskiego kończąc na Władysławie Pasikowskim.

Remigiusz Grzela zaprasza nas w intymny świat dwójki niezwykle barwnych postaci, których historie dostarczą czytelnikom wielu powodów do uśmiechu, refleksji i wzruszeń.

(ag)

.