O kominie, który góruje nad osiedlem Przyjaźń

Z tego komina do połowy lat 70. ubiegłego stulecia wzbijał się czarny dym roznoszący się najpierw na pola uprawne oznaczające granice stolicy, a potem na wyrastające jak grzyby socjalistyczne bloki. W ceglanym budynku po kilkadziesiąt godzin pracowali palacze, funkcja dawno już zapomniana. Bemowski urząd zbiera stare tablice z nazwami ulic Stare, emaliowane tablice z nazwami ulic są już prawdziwą rzadkością. Tym bardziej że niedobitki tych pamiątek padają często łupem złomiarzy oraz... służb miejskich. - Dlatego chcemy ocalić tabliczki zachowane w naszej dzielnicy. Planujemy stworzenie z nich stałej wystawy - mówi Karol Sobociński, zastępca burmistrza Bemowa.

- Pamiętam jak - żeby podgrzać wodę - paliliśmy w piecu, który stał w łazience. Do drugiego pieca w kuchni pakowaliśmy węgiel, a później koks składowany w piwnicy. Jak otworzyło się drzwiczki pieca, rozgrzany węgiel spadał na podłogę. Dzisiaj byłoby to nie do pomyślenia - mówi pani Barbara mieszkająca na osiedlu Przyjaźń w budynku naprzeciwko starej kotłowni. Dzisiaj Jelonki to może nie centrum miasta, ale do granic zdecydowanie daleko.

Na placu, nad którym góruje kilkudziesięciometrowy komin, był składowany węgiel, przez palaczy następnie ładowany do kotłów. Stąd do mieszkańców szło ciepło przez wiszące do dziś na ścianach wewnątrz drewnianych domków kaloryfery.

Dziś mamy inne czasy. W budynku kotłowni jest myjnia samochodowa, zakład wulkanizacji i prywatna firma. Na placu parkują samochody. Ale komin stoi i będzie stał. Dzisiaj to już zabytek.

Maciej

Buduj z nami "Migawki z okolicy"! Zauważyłeś coś, co warto docenić, pochwalić, a może wyśmiać czy wytknąć? Wyślij nam zdjęcie z podpisem: echo@gazetaecho.pl..