Kiedy koniec remontu Modlińskiej 257?
6 czerwca 2023
Remont zabytkowej willi przy ul. Modlińskiej 257 nabiera tempa. Co już zostało zrobione, kiedy koniec prac i komu posłuży?
REKLAMA
Budynek główny i dwie oficyny mają już tynki zewnętrzne i przykrywa je nowy, tytanowo-cynkowy dach. W środku trwa montaż instalacji sanitarnej, elektrycznej i teletechnicznej. Nad zachowaniem oryginalnych elementów willi czuwa Stołeczny Konserwator Zabytków. A są to m.in. ozdobne wymalowania na ścianach i sufitach, lamperia i podsufitki na klatce schodowej, stalowa balustrada oraz częściowo posadzki z terakoty i klepki dębowej oraz dwa piece kaflowe.
Co zostanie zachowane?
Zgodnie z decyzją konserwatora zabytków obecna drewniana konstrukcja schodów zostanie zastąpiona schodami żelbetowymi. Natomiast odzyskane elementy drewniane, jak stopnice, policzki i dekoracyjne elementy snycerskie staną się okładziną nowych schodów. Okna i drzwi, metalowe elementy ozdobne na dachach budynków i koszyki na donice kwiatowe będą odtworzone na wzór tych historycznych. Przed oficyny powróci niski płotek wykonany na wzór oryginalnego. Zostaną też odtworzone dwie ozdobne bramy od strony ul. Modlińskiej. Prace prowadzone przez Stołeczny Zarząd Rozbudowy Miasta mają się zakończyć jesienią 2023 roku. W budynku będzie się mieścił dom kultury.
Trochę historii
Willa została wybudowana prawdopodobnie na początku XX wieku dla Leona Hajdzionego. Zabytek składa się z budynku głównego i dwóch parterowych oficyn. Od 1914 do 1921 roku parter willi mieścił szkołę, pocztę oraz posterunek policji.
Po 1921 roku budynek został przejęty przez Skarb Państwa i zaadaptowany na ośrodek "Przystań" dla młodych prostytutek. Dziewczęta po leczeniu w szpitalu św. Łazarza, trafiały na Modlińską, gdzie uczyły się ogrodnictwa, prania, gotowania, haftu, szycia i tkactwa. Dzięki nowym umiejętnościom mogły wyjść z ubóstwa i uzależnień.
Podczas niemieckiej okupacji przy Modlińskiej 257 odbył się w konspiracji spektakl "Pastorałka" Leona Schillera, w którym zagrały podopieczne "Przystani". Widzami byli m.in. 32-letni Czesław Miłosz, 30-letni Witold Lutosławski i 28-letnia Danuta Szaflarska.
W czasie II wojny światowej kamienica była również magazynem broni dla Armii Krajowej i schronieniem dla Żydów.
Budynki przetrwały wojnę. W latach 50. XX wieku ulokowano w nich Państwowy Dom Specjalny dla przewlekle chorych, a od 1960 roku Państwowy Dom Pomocy Społecznej dla dorosłych. Potem budynki pełniły funkcje usługowe - działał tam sklep z narzędziami, biblioteka i gabinet weterynaryjny. Od ponad 20 lat porzucona kamienica popadała w ruinę.
(jr)
