Ten wspaniały kwas acetylosalicylowy

Pierwsze doniesienie o leczniczym działaniu salicylanów pochodzi z roku 1763. Pewien lekarz z Oxfordu doniósł wtedy Królewskiej Akademii Nauk, iż istnieje kora pewnego angielskiego drzewa, która ma silne działanie ściągające i jest bardzo skuteczna w leczeniu chorób malarycznych. Kora wierzbowa, bo o niej tu mowa, już wcześniej była często stosowana przez medyków ludowych jako środek przeciwmalaryczny. ZDM zbuduje nowe przejście dla pieszych przez Aleje Jerozolimskie Warszawa przygotowuje się do budowy nowego naziemnego przejścia dla pieszych, które połączy dwa fragmenty ulicy Brackiej przedzielone Alejami Jerozolimskimi. Żaden z nich jednak nie wiedział, że to właśnie salicylany nadają korze właściwości lecznicze.

W 1828 roku badaczowi z Monachijskiego Instytutu Farmaceutycznego udało się wyizolować z kory wierzbowej niewielką ilość kryształków salicyny. W następnych latach jego metody ekstrakcji były udoskonalane przez kolejnych naukowców, jednak pozyskiwanie salicyny było wciąż procesem niezmiernie czasochłonnym i nie dającym doskonałych efektów. Żeby otrzymać 30 g salicyny trzeba było przerobić dwa kilogramy kory wierzbowej, a otrzymana substancja nie była czystym związkiem chemicznym. Dopiero uczonym z paryskiej Sorbony udało się uzyskać czysty, krystalizujący kwas acetylosalicylowy. Natomiast człowiekiem, który odkrył, że kwas acetylosalicylowy może być z powodzeniem stosowany jako środek obniżający temperaturę i łagodzący ból był pan Felix Hoffman.

Kwasy acetylosalicylowy jest dobry prawie na wszystko. Obniża temperaturę, koi ból, zmniejsza obrzęk stawów w zapaleniach reumatycznych i obniża poziom kwasu moczowego we krwi. Rewolucyjnym odkryciem ostatnich dziesięcioleci jest profilaktyczne działanie kwasu acetylosalicylowego jako leku przeciwzakrzepowego, zapobiegającego zatorom i atakom serca. Obecnie wciąż prowadzone są badania dotyczące antynowotworowego działania salicylanów. Wśród lekarzy nie ma jeszcze całkowitej zgodności na ten temat, ale wielu z nich twierdzi, że przyjmowanie takich preparatów jak Bestpirin czy Aspirin może o 50 procent ograniczyć ryzyko zachorowania na raka jelita grubego. Co więcej preparaty te należące do grupy tzw. niestereoidowych środków przeciwzapalnych prawdopodobnie ograniczają też w znacznym stopniu ryzyko zachorowania na raka piersi. Jeśli szczegółowe badania potwierdzą te przypuszczenia kwas acretylosalicylowy okaże się jednym z pierwszych na świecie leków potrafiących oddalić niebezpieczeństwo raka sutka.

źródło: On Board Public Relations

.