Poznajecie to miejsce? Dziś wygląda i nazywa się inaczej

Zdjęciem podzielił się w swoich mediach społecznościowych przewodniczący Rady Dzielnicy Bemowo Jarosław Dąbrowski.

Gdzie to było?

Takiego świata już tu nie ma. Zamiast skromnych zabudowań, kurników, gołębników, nieużytków i zarośniętych łąk - stoją bloki. Szeligowska codziennie zakorkowana. Mieszkańcy tracą cierpliwość O problemach komunikacyjnych Chrzanowa mówi się od lat. Sytuację miała poprawić budowa nowej, dwujezdniowej ulicy, tzw. Nowoczłuchowskiej, ale inwestycja nie przyniosła oczekiwanych efektów. W godzinach porannych cała ulica Szeligowska regularnie stoi w ogromnych korkach, a mieszkańcy nie kryją frustracji. A sama ulica jest brukowana i ma chodniki. Okolica otoczona jest teraz blokami, a jeden ze starych budynków przeszedł generalny remont i nie straszy już jak ćwierć wieku temu. Od kilku lat uliczka nosi imię pułkownika Witolda Łokuciewskiego - przedtem była to ulica Narwik.

Narwik była długa

Ulica Narwik ma długą historię. Powstała jeszcze w XIX wieku, a jej kształt niewiele zmienił się przez dziesięciolecia. Najpierw była to droga wsi Groty (w PRL nazwę tę przeniesiono na nowe osiedle na końcu ulicy Kocjana), stanowiła też dojazd do letniej rezydencji bankiera Jana Bogumiła Blocha. Część dawnych zabudowań została zlikwidowana pod budowę fabryki domów oraz zakładów kolejowych. A na początku XX wieku poszło szybko... Narwik został zabudowany blokami mieszkalnymi. Zniknęły bieda-domki, ogródki, warsztaciki, po których zostały tylko dwa okruchy pod numerami 18A i 21.

REKLAMA

Autobusem po Narwik

I trudno uwierzyć, że jeszcze 60 lat temu kursowały nią... autobusy! - Linia 105 jechała Lazurową, za Górczewską skręcała w prawo w Narwik, i następnie Narwikiem dojeżdżała do Dywizjonu 303, by znów wjechać w Lazurową aż do pętli przy Radiowej. Tyle, że Narwik nosiła wówczas nazwę "Lazurowa" - przypomina Jarosław Dąbrowski.

Nazwę upamiętniającą norweskie miasto, o które walczyli polscy żołnierze, nadano dopiero w latach 60., gdy w okolicy powstawało coraz więcej domów i nie wszystkie można było przypisać do jednej ulicy Lazurowej.

A jak kursowała wtedy "105"? Jej trasa - zgodnie z ówczesnym rozkładem jazdy na rok 1958 rok wyglądała tak: EMILII PLATER (PKiN) - Złota - Marchlewskiego (dziś al. Jana Pawła II) - Grzybowska - Siedmiogrodzka - Skierniewicka - Wolska - Połczyńska - Sienkiewicza (dziś Szeligowska) - Lazurowa - BABICE (BEMOWO). Pętla "Babice Bemowo" to dzisiejsza "Stare Bemowo" u zbiegu ulic Kaliskiego z Radiową.

(pik)