Mądry Polak po szkodzie

Pierwsza, majowa, ściągała na wiślane wały tłumy gapiów, a media prześcigały się w relacjach o kolejnych zatopionych miejscowościach. Później już z większym spo-kojem przyjmowano informacje o kolejnych wezbraniach wody. Poza zalanymi piw-nicami oraz najniżej położonymi punktami bezpośrednio położonymi w okolicach Wału Miedzeszyńskiego wysoka woda nie wyrządziła mieszkańcom większych szkód. Stacje linii otwockiej. "Robi się niedobrze" Zabytkowe stacje w Wawrze wyglądają skandalicznie: przeciekające dachy, pokryte bazgrołami poczekalnie, smród moczu. Czy coś się zmieni?

Ucierpiały zwierzęta

Nie wiedzieć czemu, remontując Wał Miedzeszyński, projektanci całkowicie zignoro-wali dzikie zwierzęta żyjące nad Wisłą, a liczba bytujących na terenie zalewowym dzików i saren (o mniejszych przedstawicielach fauny już nie wspominając), była naprawdę spora. Niestety, zdecydowana większość z nich zginęła w nurtach wez-branej wody i tylko przypadek spowodował, że kilka zwierząt przeżyło wodną apo-kalipsę.

Owym "przypadkiem" okazała się decyzja miasta o zamknięciu dla ruchu Wału Miedzeszyńskiego. Przez kilka dni tym bardzo ruchliwym ciągiem komunikacyjnym nie jeździły samochody, a korona wału była wolna od ludzi. Dzięki temu pewna liczba saren spokojnie schowała się w krzakach porastających wał od strony rzeki. Zamknięta ulica prawdopodobnie pozwoliła także na ucieczkę watasze dzików - za-raz po powodzi widziano grupę tych zwierząt na ulicy Jeziorowej oraz w okolicach skrzyżowania Zwoleńskiej i Traktu Lubelskiego. Zwierzęta raczej nie wróciły nad Wisłę - przy dużym natężeniu ruchu nawet w porze nocnej olbrzymim ryzykiem by-łoby dla nich znalezienie luki w szczelnie ogrodzonym Wale Miedzeszyńskim.

Czy będą wyciągnięte wnioski?

Teraz, gdy Polak jest mądry po szkodzie, widzimy, że w sytuacji zbliżającej się fali powodziowej jedynym sensownym rozwiązaniem jest zamykanie korony wału, co daje zwierzynie możliwość spokojnego przeczekania kataklizmu. Tak na marginesie - szkoda, że zdecydowano się na tak szczelną zabudowę jego korony. Rezygnacja z ogrodzenia trasy rowerowej z całą pewnością dałaby większe szanse na ucieczkę żyjącej tam dzikiej zwierzynie.

Wszystko wskazuje na to, że władze miasta przyjęły do akceptującej wiado-mości fakt ginięcia zwierząt w trakcie powodzi. Najważniejsi są ludzie i ich bezpie-czeństwo, nawet kiedy budują domy i drogi tam, gdzie nigdy nie powinny powstać.

Tadeusz Gacyk

.