Znany budynek przy Wspólnej wpisany do rejestru zabytków
2 czerwca 2026
Dawny dom mieszkalny dla pracowników Centrali Biura Studiów i Projektów Budownictwa Przemysłowego przy ul. Wspólnej 63 został wpisany do rejestru zabytków. O decyzji poinformował na Facebooku profil Mazowieckiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków.
Jak poinformował w mediach społecznościowych Mazowiecki Wojewódzki Konserwator Zabytków, do rejestru zabytków został wpisany dawny dom mieszkalny dla pracowników Centrali Biura Studiów i Projektów Budownictwa Przemysłowego przy ul. Wspólnej 63 w Warszawie. Obiekt został zaprojektowany przez Marka Leykama i powstał w latach 50.
Artykuł sponsorowany
Marimonte na Bielanach - luksusowa rezydencja w zielonym sercu stolicy
Marimonte na Bielanach redefiniuje standard miejskiego życia, oferując luksus zanurzony w naturze przy Marymonckiej 4. Inwestycja ta stanowi precyzyjną odpowiedź na ewolucję potrzeb warszawskiego rynku premium, gdzie bliskość Lasu Bielańskiego staje się obecnie równie istotnym atrybutem, co nowoczesna infrastruktura apartamentowca.
XX wieku.
To kolejna realizacja wybitnego architekta objęta ochroną konserwatorską. Budynek stanowi część większego założenia urbanistycznego związanego z odbudową powojennego Śródmieścia.
Dlaczego budynek został wpisany do rejestru?
W uzasadnieniu decyzji Mazowiecki Wojewódzki Konserwator Zabytków podkreślił, że obiekt był integralnym elementem zespołu zabudowy Centralnego Biura Studiów i Projektów Budownictwa Przemysłowego, który już wcześniej został wpisany do rejestru zabytków. Według konserwatora wartość historyczna budynku wynika z jego związku z powojenną odbudową Warszawy oraz udziałem Marka Leykama - jednego z najwybitniejszych polskich architektów XX wieku. Dom mieszkalny dla pracowników biura był realizacją wyjątkową, ponieważ Leykam projektował przede wszystkim budynki użyteczności publicznej.
Powojenna architektura Warszawy pod ochroną
W ocenie konserwatora projekt przy ul. Wspólnej 63 dobrze wpisywał się w istniejącą zabudowę Śródmieścia, mimo zastosowania nowoczesnej wówczas technologii żelbetowej i charakterystycznych galerii zewnętrznych. Podkreślono również, że architekt zrezygnował ze stylistyki socrealistycznej. Budynek ma dokumentować procesy urbanistyczne zachodzące w Warszawie po II wojnie światowej oraz poszukiwania nowoczesnej formy dla budownictwa mieszkaniowego.
Detale architektoniczne docenione przez konserwatora
W uzasadnieniu zwrócono uwagę także na walory artystyczne obiektu. Wśród najważniejszych elementów wymieniono zwartą bryłę budynku, szerokie schody, wysokie witryny parteru, galerie na wyższych kondygnacjach oraz charakterystyczną grę światła i cienia.
Doceniono również zachowane detale, takie jak ceramiczna posadzka z elementami lastriko, oryginalna balustrada klatki schodowej, schodkowe opaski wokół witryn oraz betonowe tralki wykonane z prefabrykatów. Post został opublikowany przez profil Mazowieckiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków. W udostępnionym tekście nie zamieszczono wypowiedzi internautów, dlatego nie można ich przytoczyć bez wykraczania poza przekazaną treść.
Red
.






































