Jemioła atakuje lasy Choszczówki i Bukowca. Problem narasta

Jemioła, kojarzona zwykle ze świętami, w rzeczywistości może wyrządzać ogromne szkody. W podwarszawskich lasach jest coraz bardziej widoczna - wystarczy spojrzeć w korony drzew, by dostrzec charakterystyczne skupiska.

- Jemioła rozpierzchła to obecnie jeden z najpoważniejszych problemów zdrowotnych naszych lasów. Zjawisko obserwujemy intensywnie od około 20 lat - mówi Paweł Tomaszewski z Nadleśnictwa Jabłonna.

Szczególnie niepokojące jest to, że pasożyt coraz częściej atakuje sosny, które dominują w tym regionie.

Jak jemioła niszczy drzewa?

Jemioła osłabia drzewa, zabierając im wodę i składniki odżywcze. Przez długi czas może rozwijać się niezauważona. - Zanim stanie się widoczna, przez kilka lat może osłabiać drzewo od środka - wyjaśnia Tomaszewski.

W połączeniu z suszą tworzy szczególnie groźne zagrożenie. Osłabione drzewa stają się łatwym celem dla szkodników, takich jak korniki.

Walka z jemiołą w Nadleśnictwie Jabłonna

Leśnicy nie mają do dyspozycji skutecznych środków chemicznych lub biologicznych, które usuwałyby wyłącznie jemiołę. Działania ograniczają się głównie do:

• cięć sanitarnych, czyli usuwania najbardziej porażonych drzew,
• przebudowy drzewostanu poprzez wprowadzanie gatunków mniej podatnych na pasożyta.

To proces długofalowy, który ma ograniczyć skalę problemu w przyszłości.

REKLAMA

Straty w lasach - nawet 40 procent drzew

Skutki obecności jemioły są poważne. Pasożyt może obniżyć przyrost masy drzewnej nawet o 40 proc. Dodatkowo pogarsza jakość drewna, powodując jego deformacje i zgniliznę.

W najbardziej zagrożonych rejonach, takich jak Choszczówka czy Bukowiec Jabłonowski, porażenie może dotyczyć od 20 do 40 proc. dorosłych sosen.

REKLAMA

Jemioła i susza - niebezpieczne połączenie

Leśnicy podkreślają, że jemioła w połączeniu ze zmianami klimatycznymi stanowi szczególne zagrożenie. Osłabione drzewa szybciej zamierają, a proces degradacji lasu może znacząco przyspieszyć.

DB