Dokąd wędrują kamyki

Wspaniała, wielowątkowa opowieść graficzna dziejąca się na pograniczu jawy i snu, między podróżą a pobytem w nie-miejscach (za Markiem Augé). Tym nie-miejscem jest zarówno dworzec oraz wnętrze pociągu, jak i tajemnicze mokradło, błotnisko, które stanowi uniwersum egzystencji pewnej społeczności. To świat ,,rozmyty" przez wszechobecną wodę, która jednak nie ma w sobie siły nurtu, potencjału zmiany. Surrealny, monochromatyczny pejzaż, w którym wielkie ryby przepływają, niby wśród wodorostów, między budynkami mieszkalnymi dyktuje wyciszone szarości i ciemną tonację pierwszej części tej głównie wizualnej narracji. Pewnego dnia na niebie pojawiają się pomarańczowe, jaskrawe światła sztucznych ogni, które pociągają za sobą dzieci - mieszkańców podwodnego świata. To one wychodzą na powierzchnię. Paleta się rozjaśnia, a otoczenie nabiera sobie właściwych barw. Ten baśniowy plan przeplata się z podróżą pociągiem, która wydaje się równie nierealna.

Operowanie w głównej mierze obrazem stanowi o potencjale warsztatowym tej książki, o uniwersalności jej przekazu. Wprowadzenie czynnika sprawczego w postaci obcego/innego daje możliwość otwartych interpretacji, podobnie jak stojąca woda będąca symbolem stagnacji, bierności, braku nadziei. Żywiołowość, szczerość i ciekawość dzieci stanowią tu o obietnicy i możliwości zmiany, o sile nadziei właśnie.

Przepiękne, z czułością rysowane, a w efekcie niezwykle malarskie pejzaże i sceny rodzajowe Concejo są spoiwem zarówno wizualnym, jak i narracyjnym tej książki.

Anita Wincencjusz-Patyna

dr Anita Wincencjusz-Patyna

Adiunkt, prorektor ds. dydaktycznych i studenckich Akademii sztuk Pięknych we Wrocławiu

W 1995 r. ukończyła Historię Sztuki na Uniwersytecie Wrocławskim. Rozprawę doktorską (2007) poświęciła polskiej ilustracji książkowej w latach 1950-1980. Jej zainteresowania badawcze koncentrują się przede wszystkim na teorii i historii oraz współczesności ilustracji książkowej (w tym książkach obrazkowych), a szerzej także na grafice projektowej (plakat, animacja), sztuce użytkowej. Uwagę koncentruje na sztuce polskiej, ale z uwzględnieniem europejskiego i światowego kontekstu.